Chapter Title : ശിവശക്തി 2 [പ്രണയരാജ]
വൈഷ്ണവാ..... മരണം ഒരു നിഴൽ പോലെ അവനെ പിന്തുടരുകയാണ്.
നാരായണാ..... നീയിതൊന്നും കാണുന്നില്ലെ
വൈഷ്ണവാ.... ഭയക്കാതിരിക്കു.... ഇവിടെ മഹാകാല പൂജ തുടങ്ങി, ആചാര്യൻ കുഞ്ഞിനു വേണ്ടി.
ആചാര്യൻ എന്താ പറഞ്ഞത് ആദിദേവാ.....
അത് ഞാൻ,
എല്ലാം കേൾക്കാൻ എനിക്കു മനക്കരുത്തുണ്ട് ആദിദേവാ..... അവൻ ജനിച്ച അന്നു തന്നെ താളിയോല ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഞാനും നോക്കിയതാ.... കാലൻ്റെ മരണക്കയറ് അവൻ പിന്നിട്ടാൽ അവനെ പരാജിതനാക്കാൻ ആർക്കും ആവില്ല.
ഒരു നാൽക്കാലിക്ക് അന്നമാവാൻ അവന് സമയമായി എന്നാണ് ആചാര്യൻ പറഞ്ഞത്.
ഒന്നും പറയാതെ വൈഷ്ണവൻ നിൽക്കുമ്പോ ആദിദേവൻ അവൻ്റെ തോളിൽ കരങ്ങൾ വെച്ചു സാന്ത്വനം പകർന്നു കൊണ്ട് തൻ്റെ സൗഹൃദ ധർമ്മം പൂർത്തീകരിച്ചു.
ആദിദേവാ... ഇതൊരു അപകടമല്ലല്ലോ.... പ്രകൃതി നിയമം തന്നെയല്ലെ. ആഹാരം അതിനായി പൊലിയുന്ന ജീവൻ, എൻ്റെ മകൻ്റെ.
വൈഷ്ണവാ........
അവൻ മരിക്കുന്നു എന്നതിലല്ല എനിക്ക് ദുഖം , അത് എൻ്റെയും ശിവകാമിയുടെയും മാത്രം സ്വകാര്യ ദുഖമായേനെ.... അവൻ ഞങ്ങളുടെ മാത്രം മകനായിരുന്നെങ്കിൽ , രണ്ടു ദേശത്തിൻ്റെ സ്വപ്നമാണവൻ, പ്രതീക്ഷയാണവൻ, അതു മാത്രമേ..... എനി മുന്നാട്ട് ജീവിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത് അതു കൂടെ നഷ്ടമായാൽ.........
വൈഷ്ണവാ..... ഈ ലോകം തന്നെ ഒരു മായയാണ്, ഈശ്വരൻ്റെ മായ, എന്ത് എപ്പോ എങ്ങനെ നടക്കണം എന്നവൻ തീരുമാനിക്കും. കാലചക്രം അതു തീരുമാനിക്കും......
ജനനവും, മരണവും വിളിക്കാതെ വരുന്ന അതിത്ഥിയാണ് ആദിദേവാ.... അവനെ , ഞാൻ കരുതിയിരുന്നില്ല, എൻ്റെ കുഞ്ഞായി അവൻ പിറക്കുമെന്ന്, ആ മഹാഭാഗ്യം കൈവരുമെന്ന്. ഇന്ന് അവൻ്റെ മരണവും അതുപോലെ വന്നു.
വൈഷ്ണവാ...............
ഗുരുനാഥാ......
ആദിദേവനും, വൈഷ്ണവനും അദ്ദേഹത്തെ തൊഴുതു.
കാഷായ വസ്ത്രം
💬 Comments
View all comments