Chapter Title : ശോശന്നയുടെ ഉത്തമഗീതം [മിഹാ]

എന്റെ ഏതെങ്കിലും ഡ്രസ്സ് തരാം ".

" എന്തോന്ന്? പാന്റും ഷർട്ടുമോ?! എനിക്കെങ്ങും വേണ്ട...!!"
"പിന്നെ തുണിയില്ലാതെ നിക്കാനാണോ ഉദ്ദേശം " സാർ കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചു.
അത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചെറുതായി ദേഷ്യം വന്നു.

" ഓഹ്... എന്റെ മുന്നില്‍ ഉടുക്കാക്കുണ്ടിയായി കിടന്ന് കുണ്ണ കുലുക്കിയോര് വല്യ വർത്തമാനമൊന്നും പറയണ്ട" ഞാനും തിരിച്ച് കളിയാക്കി പറഞ്ഞു.

സാറിന്റെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി! പിന്നെ വായപൊത്തി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. കൂടെ ഞാനും ചിരിച്ചു. പക്ഷേ പതിയെ ആ മുഖത്തെ ഭാവങ്ങൾ മാറുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അദ്ദേഹം തന്റെ വയറിൽ ഉഴിയാൻ തുടങ്ങി. ഭയം...! എനിക്കത് തെളിഞ്ഞ് കാണാം! വല്ലാത്ത ഭയം. അത് എന്റെ ഉള്ളിലും പിടക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

"ആഹ്.." എന്നൊരു ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ച് സാർ തറയിലേക്ക് ചുരുണ്ട് കിടന്നു! വയർ പൊത്തിപ്പിടിച്ച് തറയിൽ കിടന്ന് അദ്ദേഹം വേദനകൊണ്ട് പിടയാൻ തുടങ്ങി. ഒരു നിമിഷം ഭയന്ന് നിന്ന ഞാൻ മനസ്സ് വീണ്ടെടുത്ത് സാറിന്റെ അരികിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു.
"സാർ... എന്തുപറ്റീ...?!!!" ഞാൻ വ്യഗ്രതയോടെ ചോദിച്ചു.

"വേദനിക്കുന്നു... അമ്മേ...! വേദന... മരുന്ന് വേണം..." സാർ വിറച്ചു വിറച്ച് സാറിന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചൂണ്ടി. ഞാൻ ആ മുറിക്കകത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്ന് നോക്കി. അവിടെ മേശപ്പുറത്ത് കണ്ട ഒരു മെഡിസിന്‍ ബാഗ്  എടുത്ത് ഞാൻ നടുമുറിയിൽ വീണുകിടക്കുന്ന സാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

" ഇതാണോ സാർ..?!! "
" Yes...! "

സാർ പതിയെ എഴുന്നേറ്റിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അരികില്‍ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന് തോളിൽ താങ്ങിക്കൊടുത്തു. ബാഗില്‍ നിന്ന് ഒരു ഇഞ്ചക്ഷൻ എടുത്ത് സാർ തന്നെ തന്റെ കയ്യിൽ കുത്തിവച്ചു. അത് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും സാർ ക്ഷീണിച്ച് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തലചായ്ച്ചു.

നനഞ്ഞ് തുടുത്ത ആ കവിൾ എന്റെ മാറിൽ കിടന്ന് വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വെട്ടിനിർത്തിയ കുറ്റിത്താടി മാർത്തടത്തിലുരഞ്ഞ് എന്നെ ഇക്കിളികൂട്ടി. പക്ഷേ ഞാൻ വിട്ടില്ല. അദ്ദേഹത്തെ ഞാൻ പൊതിഞ്ഞുപിടിച്ചു! സാർ അടിമുടി വിറക്കുന്നുണ്ട്. ഞാനും ആകെ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് സാറിന് ഒന്നുകൂടി തണുപ്പ് തോന്നുന്നുണ്ടാകും.

ഞാൻ സാവധാനം അദ്ദേഹത്തെ അവിടെ നെരിപ്പോടിനടുത്തേക്ക് കിടത്തി. ഓടിപ്പോയി വിറകെടുത്ത് വന്ന്, കനലുതട്ടി നെരിപ്പോടിൽ തീ കൂട്ടി.