Chapter Title : ശ്രീരാഗം [VAMPIRE]

വരുന്നത്.....

വായുവിലൂടെ മൂളിവന്നോരു ചോക്കിന്റെ കഷ്ണം നെറ്റിയിൽ കൊണ്ട് തെറിച്ചു പോയപ്പോളാണ് ഹിസ്റ്ററി ടീച്ചറുടെ ശബ്ദം
പോലും ഞാൻ കേൾക്കുന്നത്, എന്തോ കണ്ടു പേടിച്ചപോലെ ഞാൻ ഇരിക്കുന്നിടത്തു നിന്നും ചാടി എഴുനേറ്റു.....
എന്റെ വെപ്രാളം കണ്ടപ്പോൾ ക്ലാസ്സിലാകൈ കൂട്ടച്ചിരി മുഴങ്ങി.....

സൈലന്റ്സ്......!

ടീച്ചർ വീണ്ടും അലറിയെന്നു പറയുന്നതാകും
ശരി. കുട്ടികൾ നിശബ്ദരായി.....

ഓരോന്ന് കെട്ടും കെട്ടി വന്നോളും...
അവരുടെ പിറുപിറുക്കൽ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു .
ഞാൻ നിന്ന നിൽപ്പ് തുടരുകയാണ്.....

ടീച്ചർ ക്ലാസ്സെടുക്കാൻ തുടർന്നു.....

പെൺകുട്ടികളുടെ സൈഡിലെ മൂന്നാമത്തെ ബെഞ്ചിൽ നിന്നും ആദിയുടെ കരിമിഴികൾ എന്നെ പാളിനോക്കുന്നതു മിന്നായം പോലെ ഞാനും കണ്ടിരുന്നു.....

മഴത്തുള്ളി തട്ടിയ കൊലുസിൽ വെയില്‍ വീണുണ്ടായ തിളക്കത്തിനേക്കാൾ ഭംഗിയായിരുന്നു.. ആദിയുടെ ആ നോട്ടത്തിന്..

നെഞ്ചിനുള്ളിലൊരു തിരയടിച്ചുയരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. എന്റെ ചുണ്ടിലൊരു
ചെറുചിരി വിടർന്നു.....
ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിലുടക്കിയപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു പെരുമ്പറ മുഴങ്ങുകയായിരുന്നു,...

ആരതി.........
വിളിയോടൊപ്പം ഒരു മുഴുവൻ ചോക്ക് തന്നെ അവളുടെ തലയിൽ വന്നു കൊണ്ട് തെറിച്ചു പോയി....

ബോത്ത് ഓഫ് ഗെറ്റ് ഔട്ട് മൈ ക്ലാസ്... പ്രേമിക്കാൻ നടക്കുന്നു. മുട്ടയിൽ നിന്നും
വിരിഞ്ഞിട്ടില്ല.....

ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ ക്ലാസിനു പുറത്തേക്കിറങ്ങി, ഒന്ന്
സംശയിച്ചു നിന്നിട്ടു ആദിയും പുറകെ വന്നു.... ക്ലാസ് വരാന്തയിൽ ചുമരും ചാരി നിൽക്കുമ്പോൾ ആദിയുടെ മുഖത്ത് നിഷ്കളങ്കമായ ഒരു പുഞ്ചിരി
വിടർന്നിരിന്നു....

അതൊരു തുടക്കമായിരുന്നു..........
വരാനിരിക്കുന്ന വസന്തത്തിന്റെ തുടക്കം........

കണ്ണുകളിൽ പ്രണയത്തിൻറെ കാല്പനീകത കലർത്തിയ ആ നോട്ടത്തിൽ മനസ്സിൻറെ മായാലോകങ്ങൾ കഥകൾ പങ്കിട്ടു...
എന്നാൽ ഞങ്ങളൊരിക്കലും പരസ്പരം ഇഷ്ടം തുറന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നുമില്ല. അവളെന്നെങ്കിലുമത് പറയുമെന്നൊരു വിശ്വാസം മാത്രം...

എനിക്കേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടത് അവളുടെ കരിമഷിക്കണ്ണുകൾ പായിച്ചു കൊണ്ടുള്ള തിരിഞ്ഞു നോട്ടങ്ങളായിരുന്നു...

ക്ലാസ്സിനുപുറത്തു വച്ചു കാണുമ്പോഴൊക്കെയും
കാണാത്തഭാവം നടിച്ച് കൂട്ടുകാരിയോടെന്തോ
സ്വകാര്യം പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ നടന്നു പോകും...
പിന്നെ അങ്ങെത്തിയാൽ ഒരു തിരിഞ്ഞുനോട്ടമാണ്. അവളെന്നെ
കണ്ടുവെന്നറിയിക്കാൻ...

പ്ലസ്ടൂവിൻറെ അവസാന ദിവസങ്ങളിലാണ് ഞാനവളോട് ഒത്തിരിയടുത്തതും കൂടുതൽ സംസാരിക്കുന്നതും.....

അന്ന് അവസാന ക്ലാസായിരുന്നു........

വരാന്തയിൽ പഴകിയ സിമന്റ് തൂണും ചാരിയവൾ പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ കണ്ടു നിൽക്കുകയായിരുന്നു......

സഹപാഠികളെല്ലാം പിരിയുന്ന വേദനയോടെ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചും കണ്ണു തുടച്ചും അങ്ങിങ്ങായി നിൽക്കുന്നുണ്ട്......

എന്നും ശബ്ദമുഖരിതമായുള്ള സ്കൂൾ അങ്കണം അന്ന് തികച്ചും ശാന്തമായി കിടന്നു...... ഓരോരുത്തരും പടിയിറങ്ങി പോകുന്നുണ്ട് പോകുന്നവരെല്ലാം ഗേറ്റിനടുത്തെത്തുമ്പോൾ
പിൻതിരിഞ്ഞു നോക്കി കണ്ണു തുടയ്ക്കുന്നു...

കയ്യിലെ ഓട്ടോഗ്രാഫുമായി ഞാൻ വരാന്തയിൽ നിൽക്കുന്ന അവളുടെ പുറകിൽ നിന്നും പതിയേ വിളിച്ചു......