Chapter Title : ശുഭ പ്രതീക്ഷ -2 [പാവം പെണ്ണ്]

എന്ത് ആവിശ്യം? ഞാൻ :- അങ്ങനെ വലിയ ആവിശ്യം ഒന്നും ഇല്ല, നാദിയ കുട്ടിയുമായിട്ട് മിണ്ടിയും പറഞ്ഞും ഇരിക്കാമല്ലോ? നാദിയ :- വേണ്ട അങ്ങനെ സോപ്പ് ഇടുക ഒന്നും വേണ്ട... ഞാൻ :- ഞാൻ നാദിയ കുട്ടിയെ എന്തിന് സോപ്പ് ഇടുന്നെ, നാദിയ കുട്ടി എന്നും സോപ്പ് ഇട്ട് കുളിക്കുന്നതല്ലേ. ഡോവ് അല്ലേ സോപ്പ്? ഞാൻ അവളെ വെറുതെ ഒന്ന് വരി. നാദിയ :- അയ്യേ ചളി......! പുല്ല് ഇവക്ക് ഇത്രയും വിവരം ഉണ്ടായിരുന്നോ?

ഞാൻ :- അങ്ങനെ പറയരുത് ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് പറഞ്ഞതല്ലേ, എന്റെ ഉള്ളിലെ കലാകാരനെ ഇങ്ങനെ അപമാനിക്കരുത്. നാദിയ :- അയ്യേ... മാഷിന് വിഷമം ആയോ പോട്ടെ കേട്ടോ. ഞാൻ ഒരു സത്യം പറഞ്ഞു എന്നല്ലേ ഉള്ളു, പോട്ടെ വിഷമിക്കണ്ട കേട്ടോ? അവൾ നൈസ് ആയി എന്നെ വരി. ഞാൻ :- എന്നാൽ ശരി ഗുഡ് നൈറ്റ്‌. ഇനിയു നാറണ്ട എന്ന് വെച്ച് ഞാൻ ചാറ്റ് നിർത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. നാദിയ :- അയ്യോ പോകല്ലേ... എന്റെ ഉറക്കം പോയി ഇപ്പോൾ മാഷ് പോയാൽ ഉറക്കം വരാണ്ട് ഞാൻ വെറുതെ കിടക്കണം. വെറുതെ കിടക്കുന്നത് എന്തിനാ ഒന്ന് വിരലിട്ടിട്ട് കിടന്നൂടെ എന്ന് ചോദിക്കാൻ ആണ് എന്റെ അമാന്യനായ മനസ്സ് എന്നോട് പറഞ്ഞത്, എന്നാൽ മാന്യ മനസ്സ് എന്നെ തടഞ്ഞു. ഞാൻ :- എന്തിനാ എന്നെ കളിയാക്കാൻ അല്ലേ? ഞാൻ പോകുവാ... അവളുടെ സെന്റി ഡയലോഗ് ഞാൻ അവൾക് നേരെ തന്നെ പ്രയോഗിച്ചു. നാദിയ :- അയ്യേ, അപ്പോഴേക്കും പിണങ്ങിയോ? ഞാൻ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞു