Chapter Title : ശ്യാമയും സുധിയും 11 [ഏകൻ]

കാണും എന്നറിയാം. എല്ലാത്തിന്റേം ഉത്തരം അപ്പു ഏട്ടൻ തന്നെ തരും. പക്ഷെ അത് ഇപ്പോൾ അല്ല പിന്നൊരിക്കൽ . ഇപ്പോൾ നമുക്ക് പോയി എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചാലോ..?" സുചിത്ര ചോദിച്ചു.

"അത് നല്ല കാര്യം ആണ്. വാ അമ്മൂസേ. അപ്പു ഏട്ടനും ഏട്ടത്തിയും ഇവിടെ ഇരിക്കട്ടെ. നമുക്ക് പോയിട്ട് എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ട് വരാം. അപ്പോഴേക്കും അപ്പു ഏട്ടനും ഏട്ടത്തിയും പറയാൻ ഉള്ളത് എല്ലാം പറഞ്ഞു തീർക്കട്ടെ." മോഹൻ പറഞ്ഞു.

"അത് വേണ്ട. ഇവിടെ നിന്നും ആവക കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും സംസാരിച്ചാൽ ശരിയാവില്ല. ഈ ഏട്ടത്തി പെണ്ണ് കിടന്ന് കരയും. അതുകൊണ്ട് അതൊക്കെ അങ്ങ് വീട്ടിൽ എത്തിയിട്ട് മതി. " സുചിത്ര പറഞ്ഞു.

"അതേ നിങ്ങൾ രണ്ടും കുറച്ചു സമയം ഒന്ന് മിണ്ടാതെ ഇരിക്കാമോ..?. ശ്യാമയോട് പറയാൻ ഉള്ളതൊക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞോളും. ഇപ്പോൾ ഇവളുടെ മനസ്സ് ഒന്ന് കൂൾ ആവട്ടെ. " സുധി പറഞ്ഞു.

"എന്നാ വാ കണ്ണേട്ടാ. നമുക്ക് പോകാം. പോയി എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ട് വരാം. എനിക്ക് വിശക്കുന്നു." സുചിത്ര പറഞ്ഞു.

"ഇങ്ങനെ ഒരു പെരുവയറി. വാ ഇങ്ങോട്ട്. "

അങ്ങനെ പറഞ്ഞു മോഹൻ സുചിത്രയുടെ കൈ പിടിച്ചു അടുത്തുള്ള ഹോട്ടലിലേക്ക് നടന്നു. അവർ പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സുധി ചോദിച്ചു.

"ശ്യാമേ. ശ്യാമയ്ക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം ഉണ്ടോ...? "

ശ്യാമ സുധിയെ നോക്കി. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.

"എന്താ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ നടക്കുന്നത്. എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. അപ്പു ഏട്ടൻ കേട്ടില്ലേ അമ്മ പറഞ്ഞത്.?. അയാളെ ഞാൻ വിശ്വസിച്ചു പോയി ഏട്ടാ. അയാൾ അങ്ങനെ ഒരു ആൾ ആണെന്ന് ഞാൻ