Chapter Title : ശ്യാമയും സുധിയും 4 [ഏകൻ]

കരുതി ഒരാളെ പട്ടിണികിടുന്നത് മോശം ആണ്. ഭക്ഷണം അവിടെ കൊണ്ട് പോയി വെക്കാം. വേണമെങ്കിൽ എടുത്തു കഴിക്കട്ടെ. വാരികൊടുക്കാൻ ഇനി തനിക്ക് ആവില്ല. അങ്ങനെ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ശ്യാമ എഴുനേറ്റ് ഭക്ഷണം എടുത്ത് മുകളിലേക്ക് പോയി.

സുധി മുറിയിൽ വെറുതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു. ശ്യാമയെ കണ്ട് എന്തോ പറഞ്ഞെങ്കിലും ശ്യാമ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഭക്ഷണം അവിടെ വെച്ചു താഴേക്ക് നടന്നു.. സുധി ശ്യാമയെ വിളിച്ചു കൂവി. എന്നാൽ ശ്യാമ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കിയില്ല.. ശ്യാമ താഴെ എത്തി കിടന്ന് ഉറങ്ങി.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു സുധി താഴെ ഇറങ്ങി . ശ്യാമയുടെ വീടിന്റെ വാതിൽ തള്ളി തുറന്നു ശ്യാമയുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. ശ്യാമയുടെ വാതിൽ ചാരി കുറ്റിയിട്ട് പൂട്ടി. എന്നാൽ വാതിൽ ചാരുന്ന ശബ്‍ദം കേട്ട് ശ്യാമ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു.

"അപ്പു ഏട്ടൻ എന്താ ഇവിടെ ..? എന്തിനാ എന്റെ മുറിയിൽ വന്നത്.? എന്തിനാണെങ്കിലും എന്ത് വേണമെങ്കിലും ഞാൻ മുകളിൽ വരാം."

ശ്യാമ പറഞ്ഞു.

സുധി അതൊന്നും കേൾക്കാതെ ശ്യാമയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. കട്ടിലിൽ കയറി ശ്യാമയെ പിടിച്ചു ശ്യാമയുടെ മുകളിൽ അവളുടെ അരയിൽ അവളുടെ പൂറിനു മുകളിലായി ഇരുന്നു.

"അപ്പു ഏട്ടാ പ്ലീസ് ഒന്ന് എണീറ്റ് പോകു. ഞാൻ വരാം.. ഞാൻ മുകളിൽ വരാം "

"നീ എന്താ എനിക്ക് ചോറ് തരാഞ്ഞത്.. ചോറ് വാരി തരാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ..? ഞാൻ നിന്നോട് എല്ലാത്തിനും ഞാൻ ക്ഷമ പറഞ്ഞതല്ലേ..?"

""അപ്പു ഏട്ടന് ഞാൻ ചോറ് വാരിത്തരാം.. അപ്പു ഏട്ടൻ എഴുനേൽക്ക്."

"ഇനി എനിക്ക് നിന്റെ ചോറ് വേണ്ട