Chapter Title : ശ്യാമയും സുധിയും 4 [ഏകൻ]

കൂട്ടുകാരിയുടെ ഏട്ടനോട് ചോദിച്ചോളാം. മോൾ അയാളോട് രാവിലെ ഒന്ന് ഇവിടെ വരാൻ പറഞ്ഞാൽ മതി. "

ശ്യാമ പിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. വേഗം അമ്മയ്ക്ക് മരുന്ന് എടുത്തു കൊടുത്തു. പിന്നെ അടുക്കളയിൽ പോയി. അവൾ ആലോചിച്ചു.

അമ്മയ്ക്ക് എന്തോ സംശയം ഉണ്ട്. അത് എന്താണെന്ന് ഇനി അമ്മ പറയില്ല. പക്ഷെ ഇനി താൻ എങ്ങനെ അയാളുടെ അടുത്ത് പോകും. അയാൾ തന്നെ ചെയ്തത് എങ്ങനെ മറക്കും.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അമ്മയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുത്തു. ശ്യാമയ്ക്ക് ഒന്നും കഴിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. സുധിക്കുള്ള ഭക്ഷണം ഒരു പത്രത്തിൽ എടുത്തു വെച്ചു. പക്ഷെ കൊണ്ടുപോയി കൊടുക്കാൻ ഉള്ള മടി കാരണം കൊണ്ട്പോയി കൊടുത്തില്ല.

ശ്യാമ വാതിൽ എല്ലാം പൂട്ടി പോയി കിടന്നു. കിടന്നിട്ട് ഒന്നും ഉറക്കവും വന്നില്ല. ശ്യാമ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നും സമയം കളഞ്ഞു.. സമയം പത്തുമണി കഴിഞ്ഞു.

പാവം അപ്പു ഏട്ടന് വിശക്കുന്നുണ്ടാകും. എന്നെ വിളിക്കാൻ മടി ആയത് കൊണ്ടായിരിക്കും തന്നെ വിളിക്കാത്തത്. എന്തൊക്കെയാ ചെയ്തത്. താൻ അവിടെ കിടന്നു കരയുമ്പോൾ അപ്പു ഏട്ടൻ എന്താ കാണിച്ചത്.. എന്തൊക്കെയാ പറഞ്ഞത്. ശ്യാമ അത് ഓർത്തു.

'എന്റെ ശ്യാമേ ശ്യാമേ... എന്റെ സുന്ദരി പെണ്ണേ.. നിന്നെ ഒരു നാൾ ഞാൻ സ്വന്തം ആകുമെടി, എന്നിട്ട് ഇവിടെ വെറുതെ കളയുന്ന പാൽ നിന്റെ പൂറിൽ കളയുമെടി.. നിന്നെ എനിക്ക് വേണമെടി. ആർക്കും നിന്നെ ഞാൻ കൊടുക്കില്ലെടി. നീ എന്റെ ആടി. നിന്നെ ഞാൻ കളിക്കുമെടി.. '

അതൊക്കെ ഓർത്തപ്പോൾ തന്നെ ശ്യാമയ്ക്ക് എന്തോപോലെ തോന്നി.

അങ്ങനെ പറയുകയും ചെയ്യുകയും ചെയ്തു എന്ന്