Chapter Title : ശ്യാമയും സുധിയും 7 [ഏകൻ]

ശല്യം ആവേണ്ട എന്ന് കരുതി. "

"അതൊന്നും അല്ല. ഞാൻ അപ്പോൾ ഉറങ്ങുകയൊന്നും ആയിരുന്നില്ല. ഞാൻ എല്ലാം അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്യാമ എന്നെ വിളിക്കുമോ എന്ന് നോക്കി തന്നെ ഞാൻ വെറുതെ കിടന്നതാ.."

"അത് അപ്പു ഏട്ടാ ഞാൻ ആ സമയം എന്റെ മനസ്സ് അങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു. അതാ ഞാൻ "

"ശ്യാമേ ഞാൻ അതിന് ശ്യാമയെ ഒന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ. രാവിലെ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ എന്റെ ശ്യാമയെ കാണാൻ ഒരു മോഹം തോന്നി. അങ്ങനെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നതാണ്. ശ്യാമയുടെ അമ്മയെ കണ്ടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഒരു ഫോൺ വന്നു. അതും എടുത്തു നടന്നു അറിയാതെ ശ്യാമയുടെ മുറിയിൽ കയറിപ്പോയതാ. അല്ലാതെ മനപ്പൂർവം ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ല."

"എന്നാലും അപ്പു ഏട്ടാ രാവിലെ ഞാൻ അപ്പു ഏട്ടന്റെ മുന്നിൽ.!! അങ്ങനെ നിൽക്കേണ്ടി വന്നതിൽ.. " ഞാൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

അപ്പു ഏട്ടൻ എഴുനേറ്റ് തന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു

"ശരിയാണ്. ഒരു പെണ്ണിന്റെ മുറിയിൽ അനുവാദം ചോദിക്കാതെ വന്നത് എന്റെ തെറ്റാണ്. അതിൽ ഞാൻ സോറി പറയുന്നു. പക്ഷെ ഞാൻ വന്നത് എന്റെ ശ്യാമയുടെ മുറിയിൽ ആണ്. ഞാൻ കണ്ടത് എന്റെ ശ്യാമയെ ആണ്. എന്നായാലും നമ്മൾ ഒന്നാകും. . അത് ഇനി എത്ര നാൾ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നാലും. ആ സമയം നമ്മൾ എല്ലാം കാണില്ലേ..? അറിയില്ലേ. അതിന് മുൻപ് ഞാൻ ശ്യാമയെ കണ്ടെന്നോ തോട്ടെന്നോ കരുതി എന്താണ് പ്രശ്നം. ഞാൻ ശ്യാമയുടെ മുന്നിൽ അതിലും മേലെ ആയി നിന്നിട്ടില്ലേ. ഒന്നും ഉടുക്കാതെ.? "

അങ്ങനെ സംസാരിച്ച്