Chapter Title : ശ്യാമയും സുധിയും 9 [ഏകൻ]

വന്നു. ശ്യാമയുടെ ഇരു തുടകളിലും ഉമ്മ വെക്കുകയും നക്കുകയും ചെയ്തു.

"വേണ്ട അപ്പു ഏട്ടാ. മതി അപ്പു ഏട്ടാ. എനിക്ക് എന്തോ പോലെ ആകുന്നു അപ്പു ഏട്ടാ.. ഞാൻ തളർന്നു പോകുന്നു അപ്പു ഏട്ടാ.."

"എന്റെ പെണ്ണ് തളർന്നാൽ എന്റെ പെണ്ണിനെ ഞാൻ ഒരു പൂവ് പോലെ ഈ കൈയിൽ എടുക്കും"

സുധി ശ്യാമയുടെ കൈ രണ്ടും അവളുടെ പൂവിൽ നിന്നും മാറ്റി. ഷഡ്ഢിയുടെ മുകളിൽ കൂടെ ശ്യാമയുടെ പൂവിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. ശ്യാമയ്ക്ക് നന്നായി നനഞ്ഞിരുന്നു. അത് അവളുടെ ഷഡ്ഢിയിൽ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സുധി ശ്യാമയുടെ പൂവ് വിരിഞ്ഞ മണം വലിച്ചെടുത്തു.

"നീ ഒരു പൂന്തോട്ടം ആണോ പെണ്ണേ...? എന്തൊരു മണമാണ് പെണ്ണേ നിന്നെ..? ഈ മണം എന്നിൽ ലഹരി പടർത്തുന്നു പെണ്ണേ..? നിന്നിൽ അലിഞ്ഞു ചേരാൻ കൊതിയാകുന്നു പെണ്ണേ..?"

"വേണ്ട അപ്പു ഏട്ടാ.. അവിടെ ഒന്നും മണക്കല്ലേ അപ്പു ഏട്ടാ. അതൊക്കെ വൃത്തി കേടാണ്.. മതി അപ്പു ഏട്ടാ.. "

ശ്യാമ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.

സുധി ഷഡ്ഢിയുടെ മുകളിൽ കൂടെ അവളുടെ പൂവിൽ ഉമ്മ വെക്കുകയും നക്കുകയും ചെയ്തു.

"അപ്പു ഏട്ടാ. മതി മതി. അവിടെ അങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ.. അതൊന്നും നല്ലത് അല്ല അപ്പു ഏട്ടാ. അവിടെ അങ്ങനെ ഒന്നും എന്റെ അപ്പു ഏട്ടൻ ചെയ്യല്ലേ.."

സുധി അവളുടെ ഷഡ്ഢി മെല്ലെ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴും ശ്യാമ തേങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"വേണ്ട അപ്പു ഏട്ടാ അതൊന്നും അഴിക്കല്ലേ.. പ്ലീസ് അപ്പു ഏട്ടാ.. "

"പ്ലീസ് ശ്യാമേ എന്റെ പൊന്നിന്റെ പൂവ് ഞാൻ ഒന്ന് കാണട്ടെ.