Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ [അജിത് കൃഷ്ണ]

ആണ് വൈശാഖൻ പറഞ്ഞത്. )

അഞ്ജലി :എന്നാൽ ശരി, ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുന്നു. അബ്ദുള്ള ചേട്ടാ എല്ലാരേം തിരക്കി എന്ന് പറഞ്ഞേക്ക്.

അബ്ദുള്ള :ആയിക്കോട്ടെ, സമയം ഉള്ളപ്പോൾ വീട്ടിലേക്ക് ഒന്ന് വരണം അവർക്കും നിങ്ങളെ ഒന്ന് പരിചയപ്പെടാമല്ലോ.

അഞ്ജലി :തീർച്ചയായും.

അബ്ദുള്ള :സാർ ഓട്ടോയിൽ അല്ലെ വന്നത് നാളെ ഡ്യൂട്ടിക്ക് വരണ്ടേ ജീപ്പ് സാർ കൊണ്ടുപോയ്‌ക്കോ.

വൈശാഖൻ :അത് വേണ്ട ഇവിടെ എന്തേലും ആവശ്യത്തിന് വേണ്ടേ.

അബ്ദുള്ള :ഇവിടെ എന്ത് ആവശ്യം സാർ.

(വൈശാഖൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു )

വൈശാഖൻ :ഓഹ് അത് ശെരിയാ കേസ് കൊടുക്കാൻ പോലും ആര് വരാൻ അല്ലെ.

(അബ്‌ദുള്ളയുടെ മുഖം ഒന്ന് വിളറി )

അബ്‌ദുള്ള :ഇന്നാ സാർ താക്കോൽ.

(വൈശാഖൻ കീ വാങ്ങി ജീപ്പിൽ കയറി കൂടെ അഞ്ജലിയും മൃദുലയും, ജീപ്പ് പാഞ്ഞു പോയി )
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തന്നെ ജോലിയ്ക്ക് പോകാൻ ഉള്ള ദൃതിയിൽ ആണ് എല്ലാവരും. പുറത്ത് ജീപ്പിൽ ഇരുന്നു വൈശാഖൻ ജീപ്പിന്റെ ഹോൺ നീട്ടി അടിച്ചു എന്നിട്ട് ഉള്ളിലേക്കു നോക്കി പറഞ്ഞു )

വൈശാഖൻ :എടി ഒന്ന് വേഗം വാ,

മൃദുല :(ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു )അമ്മ അല്ലേലും ഇങ്ങനെയാ എവിടേലും പോകാൻ ഇറങ്ങിയാൽ )

(അഞ്ജലി കതക് പൂട്ടുമ്പോൾ അത് കേട്ടു )
അഞ്ജലി :അച്ഛനും മോൾക്കും വെറുതെ വന്ന് അങ്ങ് ഇരുന്നാൽ മതിയല്ലോ ബാക്കി ഉള്ളവൾ വേണ്ടേ എല്ലാം ചെയ്യാൻ.

വൈശാഖൻ :പിന്നെ അവിടെ ആനയെ മറിക്കുന്ന പണി അല്ലെ.

(മൃദുല വീണ്ടും ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ഇത് കണ്ടു അഞ്ജലിയ്ക്ക് ദേഷ്യം കൂടി വന്നു )

അഞ്ജലി :ദേ പെണ്ണേ കാര്യം പറയുമ്പോൾ കിടന്നു ചിരിച്ചാൽ ഉണ്ടല്ലോ.

വൈശാഖൻ :ദേഷ്യം വരുമ്പോൾ നിന്റെ മുഖം കാണാൻ നല്ല ചേലാണ്.
(മൃദുല വീണ്ടും ഒന്നുകൂടി ചിരിച്ചു. അഞ്ജലി ദേഷ്യത്തോടെ വണ്ടിയിൽ കയറി )

വൈശാഖൻ :എടി നീ കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ ഒരുങ്ങി നിന്നതിനു അവളുടെ മേക്കിട്ട് എന്തിനാ കയറുന്നത്.

അഞ്ജലി :അത് പിന്നെ മുടി ചീപ്പി ഒതുക്കണ്ടേ.

മൃദുല :തന്നെ തന്നെ. കാണാൻ