Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 14 [അജിത് കൃഷ്ണ]

അഞ്‌ജലി സംഗീതയോട് പറഞ്ഞിരുന്നു എങ്കിലും സ്കൂളിൽ അവൾ സ്ഥിരം പോകുമായിരുന്നു. വൈശാഖൻ പലപ്പോഴും പകൽ സമയങ്ങളിൽ അവളെ വാച്ചു ചെയ്യുന്നത് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. എല്ലാം അറിയുന്നത് കൊണ്ട് പരമാവധി അവൾ ഒന്നും അറിയാത്ത രീതിയിൽ നടന്നു. വൈശാഖൻ പോലും പലപ്പോഴും ചിന്തിച്ചു പോയിട്ടുണ്ട് ഇനി തനിക്കു പറ്റിയ മിസ്റ്റേക്ക് ആണോ എന്ന് കാരണം ആ രീതിയിൽ ആണ് അഞ്‌ജലി തകർത്തു അഭിനയിക്കുന്നത്. എന്തായാലും ഈ അഭിനയം എല്ലാം ഒരിക്കൽ പൊളിയും എന്നതിൽ സംശയം ഇല്ല. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം രാവിലെ സ്കൂളിൽ എത്തിയ അഞ്‌ജലി. മാലതി :അല്ല ടീച്ചറെ വീട്ടിൽ ഇപ്പോഴും അടിയും ബഹളവും മാത്രാ ഉള്ളോ. അഞ്‌ജലി :ഓഹ് അതിപ്പോ എന്താ പറയാൻ അങ്ങനെ അങ്ങനെ പോകുന്നു. മാലതി :ഇപ്പോൾ ഉപദ്രവം ഒക്കെ ഉണ്ടോ? അഞ്‌ജലി :ഉപദ്രവം ഒന്നും ഇല്ല പക്ഷേ എന്നും നാലു കാലിൽ ആകും എത്തുക എന്ന് മാത്രം. ദിവ്യ :എന്റെ ടീച്ചറെ നിങ്ങൾ എങ്ങനെ സഹിക്കുന്നു. മാലതി :വല്ല കാര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നോ ഇയാളെ പോലെ ഉള്ളവരുടെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോകുവാൻ. അഞ്‌ജലി :അപ്പോൾ ഒന്നും ഞാൻ അറിയുന്നില്ലല്ലോ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിക്കും എന്ന്.

ദിവ്യ :അതെ ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് എന്താ കാര്യം. മാലതി :അങ്ങനെ വിധിയെ പഴിച്ചു ഇരുന്നാൽ ജീവിത കാലം മുഴുവൻ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാനേ പറ്റു. അഞ്‌ജലി :പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ? മാലതി :പ്രതികരിക്കണം,, ടീച്ചർ പറഞ്ഞില്ലേ ആ ജോലിക്ക് ട്രൈ ചെയ്തു കൂടെ. ദേ എനിക്ക് ഇതൊക്കെ ആണ് ഇഷ്ടം അല്ലെങ്കിൽ എപ്പഴേ ഞാൻ ടീച്ചർ പറഞ്ഞ ജോലിക്ക് പോയേനെ. അഞ്‌ജലി :ഓഹ്ഹ് അത് ഇനി വീട്ടിൽ പറഞ്ഞാൽ അങ്ങേര് എന്റെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു കൊല്ലും. മാലതി :അതൊക്ക ചുമ്മാ ആക്ടിങ് ആണെന്നെ. ടീച്ചർ കുറച്ചു കൂടി സ്ട്രോങ്ങ്‌ ആകണം അപ്പോൾ അയാൾ ടീച്ചറുടെ പിറകെ വാലാട്ടി നിൽക്കും. ദിവ്യ :അത് ശെരിയാ ദേ ഞങ്ങളുടെ കാര്യം നോക്ക്. ഞങ്ങളെ ചൊറിയാൻ ഞങ്ങളുടെ കെട്ടിയോൻമാർ വരില്ല അതിനു മുൻപേ അവരെ ഞങ്ങളുടെ വരുതിയിൽ ആക്കി. അഞ്‌ജലി :അതൊന്നും ഇവിടെ