Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 2 [അജിത് കൃഷ്ണ]

ചിലത് പറഞ്ഞപ്പോളും നിന്റെ അച്ഛൻ ഇങ്ങനെ ആണ് ഇരുന്നത്. (അഞ്ജലി കലി തുള്ളി കതക് തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് പോയി )

മൃദുല :പോട്ടെ അച്ഛാ, അമ്മ എന്തോ വിഷമം കൊണ്ട് പറഞ്ഞതായിരിക്കും.

വൈശാഖൻ :സാരമില്ല മോളെ അച്ഛന്റെ കയ്യിലും ഉണ്ട് തെറ്റ് അവൾ അതാണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് പോട്ടെ. മോൾ പോയി കുളിക്ക് വന്നതല്ലേ ഉള്ളു. ക്ലാസ്സ്‌ ഒക്കെ എങ്ങനെ പോകുന്നു.

മൃദുല :കുഴപ്പമില്ല, അച്ഛാ.

വൈശാഖൻ :ശെരി, മോൾ ഉള്ളിലേക്ക് പൊക്കോ. ഞാൻ ഒന്ന് വിശ്രമിക്കട്ടെ.

മൃദുല :ചൂട് പിടിക്കാൻ വെള്ളം തിളപ്പിക്കണൊ.

വൈശാഖൻ :വേണ്ട, മോളെ.

(ഉള്ളിൽ ചെന്നപ്പോൾ അഞ്ജലി കുളിക്കാൻ പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ. മൃദുല പറഞ്ഞു. )

മൃദുല :അമ്മ അത് കുറച്ചു കൂടി പോയി അച്ഛൻ നല്ല പോലെ വിഷമിച്ചു.

അഞ്ജലി :നാട്ടുകാരുടെ മുൻപിൽ വെച്ച് നാണം കെട്ടത് ഞാനല്ലേ. അപ്പോൾ എനിക്ക് അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാൻ കഴിയു തത്കാലം സഹിച്ചോളാൻ പറ.
(അഞ്ജലി കുളിക്കാൻ ബാത്ത്റൂമിൽ കയറി കതക് അടച്ചു. ഡ്രസ്സ്‌ ഊരി കുളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അഞ്ജലി സ്വയം തന്റെ പൂറിൽ ഒന്ന് അമർത്തി തഴുകി. അവൾക് എന്തെന്നില്ലാത്ത പോലെ തോന്നി. അവൾക്കു ടീച്ചർമാർ പറഞ്ഞതും അമർ പറഞ്ഞതും ഓർത്തപ്പോൾ പൂറ്റിനുള്ളിൽ ഒരു വിങ്ങൽ അനുഭവപെട്ടു.അത് എന്ത് കൊണ്ട് എന്നവൾ ആലോചിച്ചു നിന്നു ചിന്തകൾ കാടു കയറാൻ തുടങ്ങി ശെരിയാണ് ടീച്ചർമാർ പറഞ്ഞത് അമർ അവൻ ഒരു ആൺകുട്ടി തന്നെ നല്ല ഉശിരുള്ള ആൺകുട്ടി. തന്റെ ഭർത്താവിനെ പരസ്യമായി അല്ലെ അവൻ വെല്ലുവിളിച്ചത് അത്രപേർ കൂടെ ഉണ്ടായിട്ടും ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന് തന്റെ ഭർത്താവിനെയും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പോലീസ്കാരെയും എതിർത്തു നിന്നില്ലേ. പക്ഷേ അവൻ അത്ര പേരുടെ ഇടയിൽ വെച്ച് പച്ചയ്ക്ക് അങ്ങനെ പറയുമെന്ന് കരുതിയിരുന്നില്ല പക്ഷേ അയാൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്തോ പോലെ ഒക്കെ ഒരു തോന്നൽ. താൻ അത് ആഗ്രഹിക്കും പോലെ അതൊക്കെ തെറ്റാണോ അറിയില്ല. അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു കൗരവ പാണ്ടവ യുദ്ധം തുടങ്ങി ആലോചിച്ചു കാടു കയറി താൻ ഒരു ഭാര്യ അല്ലെ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചിന്തിക്കാമോ അതൊക്കെ