Chapter Title : സിന്ദൂരരേഖ 26 [അജിത് കൃഷ്ണ]

പടി അടുക്കളയിൽ ബെഞ്ചിൽ കയറി ഇരുന്നു കൊണ്ട് മൊബൈൽ കുത്തുക ആണ് . വൈശാഖനെ കണ്ടപാടെ അവൾ മൈബൈൽ ബെഞ്ചിലെക് തന്നെ വെച്ചു എന്നിട്ട് ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ തവി എടുത്തു വെന്ത് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കറിയിൽ മെല്ലെ ഇളക്കി. വൈശാഖൻ മെല്ലെ അകത്തേക്ക് തന്നെ കയറി പോയി. വൈശാഖന്റെ മനസ് അപ്പോൾ അവരുടെ ആ കൗമാര പ്രായത്തിൽ ആയിരുന്നു. അഞ്‌ജലിയുമായി ഒളിച്ചു രസിച്ചു നടന്ന നിമിഷങ്ങൾ. അയാളുടെ മനസ്സ് വല്ലാതെ തണുത്തു. അവൾക്ക് വേണ്ടി ആയിരുന്നു ജീവിതത്തിൽ താൻ ഒരുപാട് പരീക്ഷണങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തത്. ഒരു ജോലി പോലും ഇല്ലാത്ത ആ നിമിഷത്തിൽ പോലും അവളെ മറ്റൊരാൾക്കും വിട്ട് കൊടുക്കാൻ തയ്യാർ ആകാതെ രണ്ടും കല്പിച്ചു ഒളിച്ചോടി. അത് പിന്നീട് രെജിസ്റ്റർ മാരേജ് ആയി. വീട്ടുകാർ ഇരുവരെയും ഉപേക്ഷിച്ചു. തന്റെ പോലീസ് ആകാൻ ഉള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ട് കഷ്ട്ടപെട്ടു പല പണിയ്ക്കും പോയി ഒരേ സമയം അഞ്‌ജലിയുടെ പഠിത്തവും തന്റെ പഠനവും എല്ലാം താൻ വഹിച്ചു. ഒടുവിൽ തന്റെ ലക്ഷ്യത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ കഴിഞ്ഞു. താൻ കാരണം ഭാര്യ അഞ്‌ജലിയ്ക്കും സ്കൂൾ ടീച്ചർ ആകുവാൻ സാധിച്ചു. ഒരു അഞ്ചു മിനിറ്റ് കൊണ്ട് അയാളുടെ മനസ്സിൽ കൂടി പല പല കാര്യങ്ങൾ മാറി മറഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. പെട്ടന്ന് ഡിഗ്നിങ് ടേബിളിൽ പാത്രം കൊണ്ട് വെക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. സത്യത്തിൽ അത് അഞ്‌ജലി മനഃപൂർവം സൃഷ്ട്ടിച്ചത് ആണ്. ആഹാരം റെഡി ആയി എന്ന് തന്റെ ഭർത്താവിനെ അറിയിച്ചത് ആണ്. പെട്ടന്ന് വൈശാഖന്റെ ഓർമ്മകൾ തിരിച്ചു വന്നു. തന്നെ ഒന്ന് മൈൻഡ് ചെയ്യാൻ പോലും ശ്രമിക്കാത്ത അഞ്‌ജലി,,, ഇവൾക്ക് ഇതെന്തു പറ്റി എന്നായിരുന്നു അവന്റെ ചിന്ത മുഴുവൻ. വഴക്കിട്ടാൽ മൂന്ന് നാലു ദിവസങ്ങൾ മാത്രം നീണ്ടു നിന്നിരുന്ന ആ പ്രശ്നം ഇപ്പോൾ മാസങ്ങൾ പിന്നിട്ടു കഴിഞ്ഞു. പലപ്പോഴും താൻ അവളോട്‌ സംസാരിക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ എല്ലാം അവഗണന ആയിരുന്നു അവളുടെ ഭാഗത്തു നിന്ന് ഉണ്ടായത്.

അയാൾ മെല്ലെ ഡ്രസ്സ്‌ അഴിച്ചു മാറ്റി ലുങ്കി എടുത്തു ഉടുത്തു കൊണ്ട് ബെഡിലേക്ക് നോക്കി. ബെഡ്ഷീറ്റ് മുഴുവൻ അലങ്കോലമായി ആണ്