Chapter Title : സാർ... ഇത് ഉങ്കൾ കുളന്തൈ [VaSco]

ഒന്നും പണ്ണാതീങ്ക സാർ... നാൻ ഒരു പാവം സാർ ... കടവുളെ നെനച്ചു എന്നെ ഒന്നും പണ്ണാതീങ്ക സാർ. ..

തന്റെ മുന്നിൽ ഭയന്നുവിറച്ചു നിൽക്കുന്ന മല്ലികയെ നോക്കി സോമശേഖരൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു . അയാളുടെ തലച്ചോറിലെ ചിന്തകളിൽ കാമവും മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയും കലങ്ങിമറിഞ്ഞിരുന്നു. അയാൾ ഉയർന്ന ശബ്‍ദത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"പണ്ണാൻ തന്നെയാടി നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചത്! എന്നിട്ട് നിന്നെ പണ്ണരുത് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെ ശരിയാകും? നിന്നെ ഞാൻ പണ്ണിയിട്ടേ വിടൂ. മിണ്ടാതെ എനിക്ക് പണ്ണാൻ താടി നിന്റെ പൂറ്. "

അതും പറഞ്ഞു അയാൾ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു. അത് ഒരു കൊലച്ചിരി ആയി മല്ലിക്ക് തോന്നി.. തന്നെ ജീവനോടെ കുഴിച്ചു മൂടാനുള്ള കൊലച്ചിരി.. അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു..

"എന്നെ ഒന്നുമേ പണ്ണാതീങ്ക സാർ. ..

സാർ, എനക്ക് എൻ പുരുഷൻ കിട്ട പോകണം സാർ. അവംഗ കൂട നാൻ ഇല്ലാമ വേറെ യാരും ഇല്ല സാർ. എന്നെ പോക വിടുംഗ സാർ.""

കയ്യിലിരുന്ന മദ്യഗ്ലാസ്സ് അവളുടെ നേർക്ക് നീട്ടിക്കൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു:

"ഇത് കഴിയട്ടെടി. നിന്നെ ഞാൻ പണ്ണട്ടെ അത് കഴിഞ്ഞു നിനക്ക് പോകാം. നമുക്ക് സുഖിക്കാടി പെണ്ണേ നിന്നെ ഞാൻ സുഖിപ്പിച്ചു തരാം...

ഇന്നാ... നീ ഇത് കുടിച്ചോ. ഇത് കുടിച്ചാൽ എല്ലാം മറക്കാം... എല്ലാം! എല്ലാം മറന്നു നമുക്ക് പണ്ണാം .....

നിനക്കറിയാമോ, ഇന്ന് അവൾ എന്നെ വിളിച്ചിട്ട് പറയുവാ അവളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞെന്ന്! അത് മാത്രമല്ല, അതിന് മുൻപേ അവൻ അവളുടെ വയറും വീർപ്പിച്ചെന്ന്..."

അയാൾ ഒന്നു നിർത്തി, നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട്