Chapter Title : സ്നേഹസീമ 8 [ആശാൻ കുമാരൻ] [Climax]

ഓരോ നിമിഷം നീ എന്നിലേക്ക് അടുക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഈ നിമിഷം ഓർത്തു ആവലാതി പെട്ടിട്ടുണ്ട്...

ഞാൻ : പോവാതിരുന്നൂടെ...

സീമ : എനിക്ക് കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ....

എനിക്ക് മൗനം മാത്രമായിരുന്നു ഉത്തരം....

സീമ : ഉത്തരമില്ലല്ലേ....എനിക്കറിയാം....

എന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു...

സീമ : അയ്യേ... എന്റെ മുത്ത് കരയുവാണോ

ഞാൻ ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു...

സീമ : തേ ഇങ്ങോട്ടു നോക്കിയേ....

ഞാൻ സീമ നിർബന്ധിച്ചു തിരിഞ്ഞു കിടന്നു...

സീമ : ജീവിതത്തിൽ എനിക്ക് ഇത്രയെങ്കിലും സ്നേഹം കിട്ടിയില്ലേ.... അപ്പൊ നമുക്ക് നഷ്ടപെടുന്നത് ഓർക്കുന്നതെന്തിനാ.... ഇത്തിരിയെങ്കിലും നേടിയതോർത്തൂടെ......

ഞാൻ : എന്നാലും നീയില്ലാതെ...

സീമ ഒന്ന് ചിരിച്ചു...

സീമ : ആ വാക്കുകൾ പൈങ്കിളി അല്ലേ മോനെ...

ഞാൻ : അതെന്താ...

സീമ : ഇപ്പോൾ നീ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുന്നത് എന്നെയാകാം.... ഞാൻ പോകുമ്പോൾ സ്വാഭാവികമായും നീ വിഷമിക്കും... പക്ഷെ എനിക്ക് പകരം നാളെ വേറൊരാൾ വരും... എന്റെ സ്ഥാനം പിടിക്കും..... അതല്ലേ ഈ ജീവിതം...

ഞാൻ : അങ്ങനെ ആണോ എന്നെ കുറിച് കരുതി വെച്ചിരിക്കുന്നത്...

സീമ : ഇത് ആരുടെയും കുറ്റമല്ല.... ഈ ജീവിതം അങ്ങനെ ആണ്... പ്രയോരിടീസ്..... മുൻഗണന... അത്രയേ ഉള്ളൂ....

ഞാൻ സീമയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവൾ പറയുന്നതും കേട്ടിരുന്നു...

സീമ : ഞാൻ നാട്ടിൽ നിന്നു പോരുമ്പോൾ ദാസേട്ടനെ പിരിയാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.....ആ ഞാനാണ് ഇപ്പൊ നിന്റെ കൂടെ കിടക്കുന്നത്.... ഇവിടെ വന്നു എന്റെ മനസ്സിൽ ദാസേട്ടനേക്കാൾ സ്ഥാനം നീ നേടിയെടുത്തില്ലേ..... അതാണ് നമ്മൾ....

ഞാൻ : ശരിയാകാം.... പക്ഷെ അത് മനസ്സിന് കൂടി മനസിലാകേണ്ടെ

സീമ : മനസിലാകും.... മനസ്സിലാക്കണം..... ഞാൻ പോയി കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ താനേ അത് അണഞ്ഞോളും...

ഞാൻ സീമയുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു....സീമ തലയുയർത്തി എന്റെ ചുണ്ടുകളെ വിഴുങ്ങി...

ഞാൻ : നിന്റെ ശ്വാസത്തിനു വരെ ചൂട്...

സീമ : പനിയുടെയാണ്....

ഞാൻ : ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ...

സീമ : എന്താവോ...

ഞാൻ : ഞാൻ നിന്നോട് കുറച്ചു ക്രൂര മായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തില്ലേ

സീമ