Chapter Title : സ്നേഹസീമ [ആശാൻ കുമാരൻ]

സുന്ദരിയല്ലെങ്കിലും അത്യാവശ്യം ഭംഗിയൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു..... എന്നെ പത്തു വരെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതാ. ടീച്ചർ വളരെ ശാലീനയും സൗമ്യസ്വഭാവം ഉള്ള കൂട്ടത്തിലുള്ളതാ... അന്ന് ടീച്ചർക്ക് ഒരു 31-32  വയസ്സ് പ്രായം കാണണം.  ഇപ്പൊ എങ്ങനെയാണാവോ. സദാ സാരിയിൽ അല്ലാതെ ടീച്ചറെ കാണാൻ കഴിയില്ല. അന്ന് ഞങ്ങൾ ആൺകുട്ടികളൊക്കെ കയ്യിൽ പിടി തുടങ്ങിരുന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ പോലും ടീച്ചറുടെ മുഖം മനസ്സിൽ വന്നിരുന്നില്ല. കാരണം വശികരിക്കുന്ന നോട്ടമോ സംസാരമോ അല്ലെങ്കിൽ വസ്ത്രധാരണമോ  ഒന്നും ടീച്ചറുടെ പ്രത്യേകതആയിരുന്നില്ല. പത്തു കഴിഞ്ഞിട്ട് ടീച്ചറേ നാട്ടിൽ ഞാൻ കാണാറുണ്ടെന്നല്ലാതെ അങ്ങനെ അടുത്തിടപെഴകാനും ഒന്നും അവസരം വന്നിട്ടില്ല... പിന്നെ ഞാൻ തന്നെ ഇപ്പൊ 12 വർഷമായി നാട്ടിൽ നിന്ന് പോന്നിട്ട്. ലീവിന് പോകുമ്പോൾ അങ്ങനെ കാണാനൊന്നും അവസവും ഒത്തിട്ടില്ല.ഇപ്പോ ടീച്ചർ ആകെ മാറീട്ടുണ്ടാവും...

ആ ടീച്ചറെ ആണ് ഞാൻ ഇപ്പൊ എന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് കയറ്റേണ്ടത്.

-------------------------------------

പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ 8മണിക്ക് തന്നെ ഫോൺ കാൾ വന്നാണ് ഞാൻ തലയുയർത്തിയത്. തല പൊങ്ങുന്നില്ല.ഫോൺ എടുക്കുമ്പോഴേക്കും കാൾ കട്ട്‌ ആയി.... മെല്ലെ ഫോൺ എടുത്ത് കാൾ ലിസ്റ്റ് നോക്കിയപ്പോൾ അചന്റെ മിസ്സ്ഡ് കാൾ.... പെട്ടെന്ന് ചാടിയേണീറ്റ് നേരെ ഇരുന്നു തിരിച്ചു വിളിച്ചു...

ഞാൻ : ഹെലോ അച്ഛാ....

അച്ഛൻ : ആ ഹലോ.... നീ എണീറ്റില്ലേ ഇത് വരെ

ഞാൻ : ആഹ് അച്ഛാ... ഞാൻ ബാത്‌റൂമിൽ ആയിരുന്നു...

അച്ഛൻ : മം...... ഇന്ന് ഓഫീസില്ലേ നിനക്ക്

ഞാൻ : ഉണ്ട് അച്ഛാ... തെ തയാറാവാണ്....

അച്ഛൻ : മം... പിന്നെന്താ നിന്റെ വിശേഷം.... സുഖല്ലേ...

ഞാൻ :  കുഴപ്പല്യ.....