Chapter Title : സ്നേഹസീമ [ആശാൻ കുമാരൻ]

എന്നോർത്തിട്ട് ഒരു സമാധാനം ഇല്ല... അതുകൊണ്ടാണ്.

ഞാൻ : ടീച്ചർ അതൊന്നും ഓർക്കേണ്ട..... എന്നാണ് വരുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി.....

എനിക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല....

സീമ : ഓക്കേ അഖിൽ ഞാൻ ദാസേട്ടന് കൊടുക്കാം

ഞാൻ : ഓക്കേ...

ദാസേട്ടൻ : ഹെലോ അഖിൽ...

ഞാൻ : ദാസേട്ടാ.... ഞാൻ അഖിൽ

ദാസേട്ടൻ : മോനെ... നിനക്ക് അസൗകര്യമൊന്നുമില്ലല്ലോ... വേറെ ആരും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടാണ്... എനിക്കാണെങ്കിൽ ഈ അവസ്ഥയിൽ അവിടെ വന്നു നിൽക്കാനും പറ്റില്ല....

ഞാൻ :  അതൊന്നും സാരല്ല്യാ ദാസേട്ട... ആരോഗ്യം  ശ്രദ്ധിക്കൂ.... ഇവിടത്തെ കാര്യങ്ങൾ nഞാൻ ഏറ്റൂ.... പേടിക്കണ്ട കേട്ടോ...

ദാസേട്ടൻ : ആ ശരി മോനെ...

അങ്ങനെ ആ കാര്യം തീരുമാനമാക്കിയാണ് ഇപ്പൊ ഇവിടെ വരെ എത്തിയത്....ടീച്ചറെ പിക്ക് അപ്പ്‌ ചെയ്യാൻ ആണ് ഞാൻ ഇപ്പൊ പോകുന്നത്....ഉച്ചക്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ ട്രെയിൻ കറക്റ്റ് ടൈം ആണെന്നാ ടീച്ചർ പറഞ്ഞത്.... അമ്മയുടെ വിളി 2 വട്ടം വന്നു എത്തിയോ എന്ന് ചോദിച്.

ഞാൻ സ്റ്റേഷൻ എത്തുമ്പോഴേക്കും ട്രെയിൻ വന്നു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ടീച്ചറുടെ വാട്സ്ആപ് മെസ്സേജിൽ കണ്ട ബോഗിയുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോ അത് കാലിയായിരുന്നു.

ഞാൻ ഫോണെടുത്തു ടീച്ചറെ വിളിച്ചപ്പോൾ ഫോൺ ഓഫും...

ഞാൻ : ദൈവമേ ഈ ടീച്ചർ എവിടെ പോയി

ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചപ്പോൾ പരിചിതമായ ആരെയും കാണാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഞാൻ കുറച്ചു നടന്നു നോക്കി..അപ്പോഴായിരുന്നു പിന്നിൽ നിന്നൊരു വിളി  വന്നത്.....

അഖിൽ............

----------------------------------------

ആദ്യ ഭാഗത്തിൽ അത്ര രസമുള്ളതൊന്നും ഇല്ല. ഇതൊരു ഇൻട്രോ മാത്രമാണ്... എന്നാലും നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം മാനിച്ചാണ് മുന്നോട്ട് പോകാൻ