Chapter Title : സോമന്റെ ആത്മാവ് 1 [സ്പൾബർ]

വരുമല്ലോന്നാണ് മീ.അമ്മയുടെ അസ്വസ്ഥതക്ക് നിതാനം..

പക്ഷേ അനിക്കുട്ടനാ പേടിയൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.. ആശാന്റെ സ്ഥാനം ഇനി തനിക്കാണെന്ന് സോമനെ കുഴിയിലേക്ക് വെച്ചപ്പോതന്നെ അവൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.. ഇനി മുതൽ താൻ കണ്ട്രാക്ക് അനിക്കുട്ടൻ എന്നറിയപ്പെടുമെന്ന് കുളിർമയോടെ അവനോർത്തു..ഏതായാലും അന്ന് രാത്രി വെറും വയറോടെ അനിക്കുട്ടൻ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു..

താനും പട്ടിണിയാണെന്ന് മീ .അമ്മ അവനെ അറിയിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും വയറ് ഫുള്ളായ കാരണത്താൽ ഇടക്കിടക്ക് വരുന്ന ഏമ്പക്കം പിടിച്ച് നിർത്താൻ അവർക്കായില്ല..

വല്ലാത്ത ഗ്യാസ് എന്ന് പിറുപിറുത്ത് മീ. അമ്മ അവരുടെ മുറിയിലേക്കും ഉറങ്ങാനായി പോയി..

കുറേനേരം ആശാനെയും ഓർത്ത് കിടന്ന് വൈകിയാണ് അനിക്കുട്ടൻ ഉറങ്ങിയത്.. അപ്പോ തന്നെ ഉണരുകയും ചെയ്തു..അവൻ സ്വാഭാവികമായി ഉണർന്നതല്ല..അവനെ ആരോ വിളിച്ചുണർത്തിയതാണ്..കണ്ണ് തുറന്ന് അവൻ ഇരുട്ടിലേക്ക് തുറിച്ച് നോക്കി..ആരുമില്ല..ആരോ വിളിച്ചിട്ടാണ് താനുണർന്നതെന്ന് അവനുറപ്പാണ്..മുറിയിലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ അവൻ ചുറ്റും നോക്കി..

ആരുമില്ല… എന്നാലും ആരോ തന്നെ വിളിച്ചുണർത്തിയതാണ്.. ചെറിയൊരു പേടിയോടെ വീണ്ടുമവൻ ഉറങ്ങാനായി കണ്ണുകളടച്ചു..

“അനിക്കുട്ടാ… “..

ഒരു വിളി കേട്ട് അവൻ ശക്തിയായി ഞെട്ടി.. ഭയം കാൽപാദം മുതൽ തലയോട്ടി വരെ എത്തി.. കണ്ണ് തുറക്കാനവന് ആയില്ല.. കാരണം അവനെ വിളിച്ചത് അവന്റെ എല്ലാമെല്ലാമായ ആശാനായിരുന്നു..

ഇന്ന് താനടക്കം മണ്ണിട്ട് മൂടിയ തന്റെ ആശാൻ.. മരിച്ച് മണ്ണോട് ചേർന്ന തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ആശാൻ..

“ അനിക്കുട്ടാ… ഇത് ഞാനാടാ… നിന്റെ ആശാൻ… “..

വ്യക്തവും സ്ഫുടവുമായ ശബ്ദത്തിൽ കേൾക്കുന്നത് തനിക്ക് പരിചയമുള്ള ആശാന്റെ ശബ്ദം തന്നെയാണെന്ന് അനിക്കുട്ടന് വ്യക്തമായി..ഇങ്ങേര് ചത്തില്ലേ… ഇയാളല്ലേ വിഷമടിച്ച് സിറ്റൗട്ടിൽ ചത്ത് മലച്ച് കിടന്നത്..?.

ഇയാളെയല്ലേ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് പോസ്റ്റ്മോർട്ടം ചെയ്തത്..