ബീപ്.. ബീപ് ഫോൺ വൈബ്രെയ്റ്റ് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം. അലസതയുടെ അവൾ പതിയെ കണ്ണുതുറന്നു. തലയണക്കടിയിലും, കിടക്കയുടെ ഇരുഭാഗങ്ങളിലും കൈകൾ കൊണ്ടു പരതി. അവിടെങ്ങും ഫോൺ കണ്ടില്ല.ഈ സമയം ഫോണിന്റെ വൈബ്രേഷൻ നിലച്ചു. അവൾ വീണ്ടും അലസമായി കിടപ്പ് തുടർന്നു. ബീപ്.. ബീപ്.. ഫോൺ വീണ്ടും വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു. ശോ.. നാശം.. ഇത്തവണ അവൾ കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. ഇന്നലെ രാത്രി ഫോൺ ചാർജ് ചെയ്യാനിട്ടിരുന്നു. ചാർജ്ജിനിട്ട പിൻ ഊരി കോൾ അറ്റന്റ് ചെയ്തു. ഹലോ.. എത്ര നേരായി അദിതി നിന്നെ ഞാൻ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്..? നീയവിടെ എന്തെടുക്കുവായിരുന്നു..? സോറി അജു ഞാൻ ഉറങ്ങുവായിരുന്നു... ആഹാ.. ബെസ്റ്റ്. സമയം 9 ആവാറായി അപ്പഴാ അവളുടെയൊരു ഉറക്കം. എപ്പോഴും ഇല്ലല്ലോ... ഇടയ്ക്ക് അല്ലേ ഇങ്ങനെ ഉറങ്ങുന്നുള്ളു.. ഉവ്വ്.. ഉവ്വ്... അവന്റെ സംസാരം കേട്ട് അദിതി ചിരിച്ചു. ഞാൻ വിളിച്ചതെന്തിനാണെന്ന് വച്ചാൽ നിനക്ക് ഉപകാരമുള്ള ഒരു കാര്യം പറയാനാ.. എന്താത്..? കേൾക്കട്ടെ.. നിനക്ക് ഞാനൊരു ജോലി റെഡിയാക്കിട്ടുണ്ട്... എന്ത് ജോലി..? നിനക്ക് അറിയാവുന്ന ജോലി തന്നെ. എനിക്കറിയാവുന്ന ജോലിയോ..? അതെ. എന്താത്..? അല്ലേ.. വേണ്ട നിന്നെ നേരിട്ട് കാണുമ്പോൾ പറയാം.. നീ കാര്യം പറ അജു..

ഈവെനിംഗ്ൽ ഡ്രീംസ് പാർക്കിലോട്ട് വാ.. അവിടെ നിന്ന് നമ്മുക്ക് വിശദമായി സംസാരിക്കാം. അജു നീ.. അവൾ എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴേക്കും അജു ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു. എന്നാലും അവൻ എന്ത് ജോലിക്കാര്യത്തിനെ കുറിച്ചാണാവോ ഉദ്ദേശിച്ചത്..? അവൾ സ്വയം ആലോചിച്ചു. വൈകുന്നേരം ഡ്രീംസ്‌ പാർക്കിൽ. പാർക്കിൽ നിരത്തിയിട്ട ഇരിപ്പിടത്തിലൊന്നിൽ ഇരിക്കുകയാണ് അജു. അവൻ ഇടയ്കിടയ്ക്ക് വാച്ചിൽ നോക്കുനുണ്ട്. ഹലോ.. പിന്നിൽ നിന്നും ആരോ വിളിച്ചു. അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അദിതി ആയിരുന്നു. വന്നിട്ട് കുറെ നേരമായോ..? അദിതി ചോദിച്ചു. അജു അവളെ തന്നെ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കി. ഒരു ബ്ലാക്ക് ടോപ്പും, വൈറ്റ് സ്ക്കിർറ്റ് മാണ് അവളുടെ വേഷം. എന്താടാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ..? ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത പോലെ..? അദിതി ചോദിച്ചു. ഈ വേഷത്തിൽ നിന്നെ കാണാൻ സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു..