Chapter Title : സൂര്യനെ പ്രണയിച്ചവൾ 11 [Smitha]

“ഞാനങ്ങും തിരിച്ച് പോകുന്നില്ല!”

അവന്‍റെ കൈ പിടിച്ച് അവന്‍റെ തോളില്‍ മുഖം ചേര്‍ത്ത് അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“തിരിച്ചു പോകുന്നില്ലന്നോ? പോകണ്ട് പിന്നെ? എന്താ അങ്ങനെ പറയാന്‍?”

“അവിടെ മൊത്തം മതിലുകള്‍ അല്ലെ ജോയല്‍?”

അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“മതിലുകളോ?”

ജോയലിന് മനസ്സിലായില്ല.

“കോളേജ് ഒക്കെ ആകുമ്പോള്‍ മതില്‍ ഒക്കെ വേണ്ടേ? അതിനിപ്പം എന്നാ കുഴപ്പം?”

“ഒഹ്! ഇങ്ങനെ ഒരു മണ്ടൂസ്!”

അവന്‍ വീണ്ടും അവളുടെ തോളില്‍ അടിച്ചു.

“ആ മതില്‍ അല്ല ജോ! ശരിക്കുള്ള മതില്‍. മതത്തിന്റെ, പണത്തിന്റെ, പദവിയുടെ, വലിപ്പ ചെറുപ്പത്തിന്‍റെ .....ഇവിടെ അതൊന്നും ഇല്ല .... നീലാകാശം...മഞ്ഞുമൂടിയ മലകള്‍ .... തടാകത്തിന്റെ ഗ്ലാസ് സര്‍ഫെസ് ഞാന്‍ ..എന്‍റെ അടുത്ത് ജോ .... സൊ ഐ വാണാ ബി ഹിയര്‍...”

“വൌ!!”

ജോയല്‍ അവളുടെ തലമുടിയില്‍ തഴുകി.

“സൂപ്പര്‍ കവിതയാണല്ലോ!”

“ജോ അടുത്തുള്ളപ്പോള്‍ കവിത ഒരു ശീലമാണ് എന്‍റെ ഭാഷയ്ക്ക്...”

അവളുടെ തരള മിഴികള്‍ അവന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ തഴുകി നോക്കി.

“.....ഞാന്‍ പുഞ്ചിരിക്കുന്നത് ഈ ചുണ്ടുകള്‍ കൊണ്ട്....”

അവള്‍ അവന്‍റെ അധരത്തില്‍ തൊട്ടു.

“....ഒഴുകുന്നത് ഈ ഹൃദയത്തിരകള്‍ക്ക് മേലെ....”

അവള്‍ അവന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ സ്പര്‍ശിച്ചു.

“...പറക്കാന്‍ ഞാന്‍ ചിറകുകള്‍ വിരിയ്ക്കുന്നത് ഈ ശ്വാസത്തിന്റെ കാറ്റില്‍....”

അവള്‍ അവന്‍റെ മൂക്കില്‍ തൊട്ടു.

“..മരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ എന്‍റെ അടുത്ത് ഇല്ലാതെ വരുമ്പോള്‍....”

അവന്‍റെ ഹൃദയം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.
അവന്‍ അവളുടെ ചുണ്ടത്ത് വിരല്‍ തൊട്ട് അവളുടെ സംസാരം തടഞ്ഞു.

“ഗായത്രി...”

“പേടിച്ചോ?”

“ഇല്ല, പക്ഷെ...”

“എപ്പഴും എന്‍റെ കൂടെ ഉണ്ടായാല്‍ മതി, ജോ...”

“അത് ഉണ്ട്..പക്ഷെ നീ ഇങ്ങനെയൊന്നും..”

ആകാശത്ത്