Chapter Title : Soul Mates 10 [Rahul RK]

റൊമ്പ മോസമാ ബിഹേവ് പണ്ണിട്ടെ..."

"അത് വിട്ടിട് സന്ധ്യ... ഇരുന്താലും ഉന്നുടേ അപ്പാ കിട്ടേ ഉന്മയെ സൊന്നതുക്ക് താങ്ക്സ്..."

"അപ്പാ കിട്ടേ നാൻ സൊന്നത് എല്ലാമെ ഉന്മ താൻ വിനോദ്... ഐ മീൻ.. ഐ ലവ് യു.. സിൻസിയർലി..."

"പ്ലീസ് സന്ധ്യ... നിന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്.. പക്ഷേ അത്.. അതൊരിക്കലും നീ കരുതുന്ന ഒരു ഇഷ്ടം അല്ല.. ഒരു നല്ല ഫ്രണ്ടായി മാത്രമേ നിന്നെ എനിക്ക് കാണാൻ ആവൂ... അത് നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും കുറവ് ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഒന്നും അല്ല.. എൻ്റെ ചില മണ്ടൻ കൺസപ്റ്റ് കാരണം ആണ്.. സോ സന്ധ്യ എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്... ശേ... നാൻ മലയാളത്തിലെ പേസിട്ടെ..."

"പറവാലേ... സൊന്നത് എനക്ക് പുരിഞ്ചിടിച്ച്... ഇപ്പൊ എനക്കും കൊഞ്ച മലയാളം എല്ലാം പുരിയും..."

"ഹും.. സോറി സന്ധ്യ.. ഡോണ്ട് ഫീൽ ബാഡ്.."

"നോ പ്രോബ്ലം.. നാൻ ഇത് ഒരു കനവ് ന് നെനച്ച് മറന്തിടുവെ.. എതോ.. നീങ്കെ ഫോൺ അപ്പാ കിട്ടേ കൊഡുങ്കെ നാൻ അവർ കിട്ടേ സൊൽറെ..."

ഞാൻ ഫോൺ സന്ധ്യയുടെ അച്ഛൻ്റെ കയ്യിൽ തന്നെ തിരികെ നൽകി...

എൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഫോൺ വാങ്ങി അദ്ദേഹം അവളോട് സംസാരിച്ചു...

പക്ഷേ അവർ പറയുന്നത് എന്താണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു..

സ്വാഭാവികം ആയും ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള് സന്ധ്യ അവളുടെ അച്ഛനെ പറഞ്ഞ് ബോധ്യപ്പെടുത്തുക ആവും...

അൽപ നേരം കഴിഞ്ഞതും അദ്ദേഹം ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു..

"വിനോദ്.. നീ എൻ്റെ മകളോട് എല്ലാം തുറന്ന് പറഞ്ഞതിൽ എനിക്ക് നിന്നോട് ബഹുമാനം ഉണ്ട്.. ഇപ്പൊ എല്ലാ പ്രശ്നവും തീർന്ന സ്ഥിതിക്ക് ഞങൾ ഇറങ്ങുന്നു.. നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും കാണാൻ സാധിച്ചതിൽ രൊമ്പ സന്തോഷം.."

മലപോലെ വന്നത് എലി പോലെ പോയി എന്ന് പറയുന്ന പോലെ, എന്നെ കൊല്ലാൻ വരുന്നവർ എന്ന് ഞാൻ കരുതിയവർ ഇപ്പൊ എൻ്റെ കുടുംബവും ആയി നല്ല ഒരു സൗഹൃദം ഉണ്ടാക്കി ആണ് മടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്...

എല്ലാം നല്ല രീതിയിൽ അവസാനിച്ചു എങ്കിലും സന്ധ്യയുടെ മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നതിൽ എനിക്ക് ചെറിയ നിരാശ തോന്നിയിരുന്നു...

പിന്നെ സംഭവിക്കാൻ ഉള്ളതൊക്കെ നല്ലതിന് എന്ന സമാധാനത്തിൽ ജീവിക്കുക തന്നെ...

???????

എല്ലാ പടയും ഒതുങ്ങിയ ശേഷം ഞാൻ തിണ്ണയിൽ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു...

എത്ര പെട്ടെന്നാണ് എല്ലാം കലങ്ങി തെളിഞ്ഞത്...

സന്ധ്യയുടെ അച്ഛൻ നല്ല മനുഷ്യൻ അയതുകൊണ്ട് കൊള്ളാം.. ഇല്ലെങ്കിൽ