Chapter Title : സ്ത്രീ ഫൈറ്റ് സ്ത്രീ ഡോം സ്ത്രീ പവർ [ബിൻസി]

വിളിച്ചും ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നത് എൻ്റെ ഒരു ശീലമായിരുന്നു .

ആകെ അമ്മയെക്കൊണ്ട് ഒരു ഗുണമുള്ളത് എന്താന്ന് വെച്ചാൽ എൻ്റെ അച്ചനും അച്ചൻ്റെ അച്ചനും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടിട്ടുള്ള കുറച്ച് പറമ്പ് ഉണ്ട് .

ആ വലിയ പറമ്പിന് നടുക്കാണ് ഞങ്ങളുടെ ഓട് മേഞ്ഞ വീട് ഇരിക്കുന്നത് .

പറമ്പിൽ തെങ്ങും ഏഴെട്ട് കവുങ്ങും വാഴയുമൊക്കെ നിൽക്കുന്നുണ്ട് .

അതിൽ നിന്ന് ഒരു തുണ്ട് ഭൂമി പോലും അമ്മ വിൽക്കാൻ കൂട്ടാക്കുകയോ അച്ചൻ്റെ പേരിലുള്ള ആ പറമ്പും വീടും അമ്മ സ്വന്തം പേരിൽ ആക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല എന്നത് മാത്രമാണ് .

ഒരു ജോലിയും ഇല്ലാത്ത എൻ്റെയും ഏക ആശ്വാസം ആ വലിയ പറമ്പും ആ പറമ്പിന് നടുക്കുള്ള ഞങ്ങളുടെ വീടും തന്നെയായിരുന്നു .

ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ അമ്മ എന്നെ ദേഹോപദ്രവം ചെയ്യത്തില്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ ഈ ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാൻ ഞാനായിരിക്കും എന്ന് പറയുന്നതാകും ശരി .

പക്ഷേ എന്ത് ചെയ്യാനാ ?

എല്ലാം തികച്ച് ഒരാളേയും ദൈവം പടക്കത്തില്ലല്ലോ .

അച്ചൻ കിടപ്പ് രോഗിയും അമ്മയാണേൽ ഉപദ്രവകാരിയുമായത് എൻ്റെ ജീവിതത്തിൻ്റെ ആസ്വാദനം വഴി മുട്ടിച്ചിരുന്നു .

വാസ്തവൻ ചേട്ടൻ്റെ കൂടെയുള്ള കൂട്ട് മാത്രമാണ് എൻ്റെ ഏക ആശ്വസം .

എൻ്റെ സ്വന്തം അച്ചൻ എന്നേ സ്നേഹിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ സ്വന്തം മകനെ പോലെ എന്നെ ആ മനുഷ്യൻ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു .

അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം ഞാൻ കരിക്ക് കടയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വെളിക്കിരിക്കാൻ മുട്ടി .

പടത വലിച്ച് കെട്ടിയ കടയുടെ പിന്നാമ്പുറത്ത് കാര്യം സാനിക്കാൻ സൗകര്യമുണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ പൊതുവെ അങ്ങനെയുള്ള ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വീട്ടിലേക്ക് ഓടാറാണ് പതിവ് .

ഒന്നര കിലോ മീറ്റർ മാത്രമെ വീടും വാസ്തവൻ ചേട്ടൻ്റെ കടയും തമ്മിൽ ദൂരമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ .

അങ്ങനെ ഞാൻ വീട്ടിൽ ചെന്ന് പിന്നാമ്പുറത്തുള്ള കക്കൂസിൽ കയറി ഇരുന്ന് വെളിക്കിരിക്കൽ ആരംപിച്ചു .

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞതും വീടിനുള്ളിൽ നിന്ന് അച്ചൻ ഗണേഷൻ്റെ മുക്കലും ഞ്ഞെരങ്ങലും കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി .

ദൈവമെ ..

അച്ചന് എന്തേലും പിണഞ്ഞോ ?

ഞാൻ ചന്തി ഓടിച്ച് ഒന്ന് കഴുകിയ ശേഷം കൈലിയും താഴ്തി അടുക്കള വശത്തെ വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ അടുക്കളയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് പാതി ചാരി കിടക്കുന്നു .

അടുക്കള വശത്തെ വാതിലിന് കുറ്റി ഇല്ലാത്തതിനാൽ അകത്ത് നിന്ന് വലിയ ഒരു തടി കഷണം ചാരിയാണ് അത് പൂട്ടാറ് .

അത്