Chapter Title : സുനിത [Smitha]

നിന്നും എഴുന്നേല്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

“എടീ ഇപ്പം പോകും, എഴുന്നെക്കല്ലേ...”

അയാള്‍ അവളുടെ തോളില്‍ പിടിച്ച് മടിയില്‍ തിരികെ ഇരുത്തി.

“ഇല്ല...”

അയാളുടെ മടിയില്‍ ഇന്നും പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് സാരി താഴ്ത്തി നഗ്നമായ തുടകളും ചന്തികളും മറച്ച് അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“ഒരിക്ക ചൂട് വെള്ളത്തി വീണതാ ഞാന്...അന്നും പിന്നെ രണ്ടുമൂന്ന് ദിവസോം അനുഭവിച്ചത് ഞാനാ! എന്‍റെ മോനോട് മിണ്ടിപോലും ഇല്ല ആദിവസങ്ങളില്‍ ഒന്നും. ഇനീം അങ്ങനത്തെ ഒരു സീന്‍ വയ്യ എന്‍റെ സുധിയേട്ടാ....”

അയാള്‍ വിഷണ്ണനായി അവളെ നോക്കി. അവള്‍ ചുണ്ടുകള്‍ കൂര്‍പ്പിച്ച് അയാളെ നോക്കി.

“ഇന്ന് നൈറ്റില്‍ ഒറക്കണ്ട എന്നെ!”

അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവള്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

പിറ്റേ ദിവസം വൈകുന്നേരം കംബൈന്‍ സ്റ്റഡി കഴിഞ്ഞ് ഡെന്നീസിനോടൊപ്പം പ്രശാന്ത് വന്നപ്പോള്‍ സുനിത അനിഷ്ട്ടത്തോടെ അവനെ നോക്കി.

“നീയിന്ന് കോളേജില്‍ പോയില്ലേ ഡെന്നീ?”

അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“അവന് പനിയാ അമ്മെ!”

പ്രശാന്ത് മറുപടിയായി പറഞ്ഞു.

“അയ്യോ എന്നിട്ടാണോ ഇങ്ങനെ ഇറങ്ങി നടക്കുന്നെ? തണുത്ത കാറ്റും അടിച്ച്? അങ്ങ് അകത്തേക്ക് കേറി നിക്ക്! എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പുറത്ത് നിക്കുന്നെ?”

അവന്‍റെ കൈയ്യില്‍ പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് കയറ്റി സുനിത ചോദിച്ചു. അവള്‍ അവന്‍റെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചപ്പോള്‍ ഡെന്നീസ് അവളെ ഉറ്റുനോക്കി. അവന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ ജലകണങ്ങള്‍ നിറയുന്നത് അവള്‍ കണ്ടു.

“എന്താ മോനെ?”

സുനിതയ്ക്ക് അത് കണ്ടിട്ട് വയ്യാതെയായി.

“ചുമ്മാ അമ്മെ വെഷമിപ്പിക്കാതെ നീ കാര്യം പറ എന്‍റെ ഡെന്നീ!”

അകത്തേക്ക് കയറി ബാഗ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് പ്രശാന്ത് പറഞ്ഞു.

“ആന്‍റി...അത്...”

കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചുകൊണ്ട് ഡെന്നീസ് പറഞ്ഞു.

“അമ്മ എന്നെ ഒരുപാട് ചീത്ത പറഞ്ഞു...എന്നോട് വിറക് കീറിയിടാന്‍ പറഞ്ഞു, ഞാന്‍ പനി ആയത് കൊണ്ട് പിന്നെ ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മയോട്...അമ്മ അന്നേരം തൊട്ട്....”

ഡെന്നീസിന്‍റെ രണ്ടാനമ്മയാണ്‌ റീന. അമ്മ റോസിലിയുടെ അനിയത്തി. മഞ്ഞപ്പിത്തം വന്നാണ് റോസിലി മരിച്ചത്. റോസിലി ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ അപ്പന്‍ സൈമണ്‍ റീനയുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു എന്ന് നാട്ടില്‍ പരക്കെ ഒരു പറച്ചിലുണ്ട്. റീനയുടെ ഭര്‍ത്താവ് അവളെ വളരെ മുമ്പേ ഉപേക്ഷിച്ച് കുടകില്‍ എവിടെയോ ആണ്. അയാളില്‍ റീനയ്ക്ക് രണ്ട്