Chapter Title : സുനിത [Smitha]

ഗുസ്തിപിടിക്കുന്നത് പോലെ അവനെ പിടിച്ചു. ഒഴിഞ്ഞു മാറാന്‍ വേണ്ടി അവന്‍ അവളുടെ ഇരുകൈകളും കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. അപ്പോള്‍ സുനിതയുടെ സാരിയുടെ പല്ലു അഴിഞ്ഞുവീണു. ബ്ലൌസ്സില്‍ തള്ളി തുറിച്ച് നിന്ന അവളുടെ മുലകള്‍ അപ്പോള്‍ ഡെന്നീസിന്‍റെ മുഖത്തിന്‌ അടുത്തെത്തി.

“ആണ്ടെ അമ്മെ, അമ്മിഞ്ഞ രണ്ടും ഇപ്പം ഡെന്നി കുടിക്കും...”

അവന്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അപ്പോഴാണ്‌ സുനിത താഴേക്ക് നോക്കിയത്.

തന്‍റെ മുലകള്‍ രണ്ടും അവന്‍റെ മുഖത്തിന്‌ നേരെ ആണ് എന്നറിഞ്ഞ് അവളുടനെ തന്നെ പ്രശാന്തിന്‍റെ മേലുള്ള പിടി വിട്ട് പല്ലു നേരെയാക്കി. അവരുടെ നേരെ സങ്കോചത്തോടെ, നാണത്തോടെ നോക്കി. ഡെന്നീസിന്‍റെ നോട്ടം കണ്ട് അവള്‍ക്ക് വല്ലാതെയായി. അത് പ്രശാന്തും കണ്ടു. ഡെന്നീസിന്‍റെ നോട്ടം അപ്പോഴും സുനിതയുടെ മാറിടത്തിലായിരുന്നു.

“എടാ, പന്നീ...”

പ്രശാന്ത് അവന്‍റെ തോളില്‍ അടിച്ചു.

“അതെന്‍റെ അമ്മയാടാ, പട്ടീ, അവന്‍റെ ഒരു നോട്ടം!”

ഡെന്നീസ് പെട്ടെന്ന് നോട്ടം മാറ്റി.

“സോറി..”

അവന്‍ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.

“രണ്ടിനും നല്ല തല്ലിന്റെ കുറവുണ്ട്...”

സുനിത അവരുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.

“ഞാന്‍ നിന്‍റെ കാര്യത്തിനാ നോയമ്പ് എടുത്തെന്ന് ആരാ പറഞ്ഞെ?”

അവള്‍ പ്രശാന്തിനോട് ചോദിച്ചു.

“ഞാനീ ചെറുക്കന്‍റെ കാര്യത്തിനാ...ഏതായാലും നിങ്ങളെല്ലാം ഉള്ള് പൊളിച്ച് പറഞ്ഞില്ലേ? പിന്നെ ഞാനായിട്ട് എന്തിനാ മറച്ചു വെക്കുന്നെ! പറയണ്ട പറയണ്ട എന്നോര്‍ത്ത് ഇരുന്നതാ...”

പ്രശാന്തും ഡെന്നീസും മുഖാമുഖം നോക്കി .

“ഇവന്‍റെ കാര്യത്തിനോ?” പ്രശാന്ത് ചോദിച്ചു. ഡെന്നീസിലും ആകാംക്ഷയേറി.

“പിന്നല്ലാതെ!”

സുനിത തുടര്‍ന്നു.

“എന്‍റെ സ്വന്തം മോനെപ്പോലെ ഞാന്‍ നോക്കീതല്ലേ ഇവനെ, നിന്‍റെയൊപ്പം? ആ ഇഷ്ടോം സ്നേഹോം ഒക്കെ കുറെ കൂടി ആ റൌഡി റപ്പായിടെ കയ്യീന്ന് ഇവനെന്നെ രക്ഷപ്പെടുത്തീപ്പം! എന്‍റെ മാനം രക്ഷിച്ച എന്‍റെ മോന്‍! അങ്ങനെ തന്നാ കരുതീത്! പക്ഷെ...”

പ്രശാന്ത് ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്തത് പോലെ സുനിതയെയും സുഹൃത്തിനെയും മാറി മാറി നോക്കി.

“പക്ഷെ, ഈയിടെ ആയി ഇവന്‍റെ നോട്ടോം വര്‍ത്താനോം ഒന്നും ഒരു അമ്മയോട് കാണിക്കുന്ന പോലെ അല്ല.. അല്ലേല്‍ കൂട്ടുകാരന്‍റെ അമ്മയോട് കാണിക്കുന്ന പോലെ അല്ല..മൊത്തം വഷളാ...”

അവള്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ ഡെന്നീസിനെ നോക്കി തുടര്‍ന്നു.

“ഏത് നേരോം എന്‍റെ മൊഖത്ത് നോക്കി ഒരു