Chapter Title : സുനിത [Smitha]

മറുപടി പറയാതെ ചുണ്ടുകള്‍ അയാളുടെ നേരെ തിരിച്ചു. അയാളപ്പോള്‍ അവളുടെ ചുണ്ടുകള്‍ ഞെക്കി കടിച്ചുപിഴിഞ്ഞ് ചപ്പി വലിച്ചു കടിച്ചു.

“പറയെടീ, അല്ലെ...”

ചുണ്ടുകള്‍ വേര്‍പെടുത്തി അയാള്‍ മുരണ്ടു.

“ഹ്മം...അത് ..സുധിയേട്ടാ...”

ബാക്കി പറയാനാവാതെ തന്‍റെ ദേഹത്ത് കിട്ടുന്ന സുഖത്തില്‍ പുളഞ്ഞിരുന്നു കൊണ്ട് കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു. പ്രശാന്തിന്‍റെ കൂര്‍ക്കം വലി അല്‍പ്പം ഉച്ചത്തില്‍ ആയി അപ്പോള്‍.

“സുനീ...”

അയാള്‍ വിളിച്ചു.

“നെനക്ക് എന്നോട് ഇപ്പോള്‍ ദേഷ്യം ഉണ്ടോ?”

“എന്തിനു?”

“അന്ന് മാധവേട്ടന്റെ ആവശ്യം നടത്തിക്കൊടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ പറഞ്ഞു വിടുമ്പം?”

“ഉണ്ടാരുന്നു....”

സുഖാവേശത്തിലും സ്വരം ശാന്തമാക്കി സുനിത പറഞ്ഞു.

“അന്ന് ആത്മഹത്യ വരെ ചെയ്യാന്‍ തീരുമാനിച്ചതാ...അറിയാല്ലോ ..പിന്നെ ഓപ്പോളേ ഓര്‍ത്തു...ആ പാവം സഹിക്കുന്നത് വിചാരിച്ചു....അതിനെ മാധവേട്ടന്‍ കൊന്നു കളയൂല്ലോ എന്ന് വിചാരിച്ചപ്പം ജീവച്ചവമായിട്ടുകൂടി ഞാന്‍ അത് സമ്മതിച്ചു....”

“ഇപ്പോഴോ? ഇപ്പോള്‍ ആ ദേഷ്യം എവിടെപ്പോയി?”

“അതിപ്പോ....”

അവളുടെ സ്വരം വല്ലാത്ത ലഹരിയില്‍ കുതിര്‍ന്ന് ഉലഞ്ഞു.

“മാധവേട്ടന്‍ എന്‍റെ മോളെ ശരിക്കും പതപ്പിച്ച് അടിച്ചു കളിച്ചു ഉറങ്ങി കിടന്ന മൊത്തം കഴപ്പം ഇളക്കീപ്പം ഭയങ്കര ഇഷ്ടമായി അല്ലെ?”

“ഹ്മം...അത് ...അതേ ...”

സുനിത വിറയ്ക്കുന്ന, കുറുകിയ ശബ്ദത്തില്‍ പറഞ്ഞു.

“ആദ്യം സുധിയേട്ടന്‍ എന്നോട് അത് പറഞ്ഞപ്പം എനിക്ക് ചത്താ മതീന്ന് തോന്നീരുന്നു, സത്യം! സുധിയേട്ടന് അറിയാല്ലോ അന്ന് ഞാന്‍ എങ്ങനെ ആരുന്നൂന്ന്....സുധിയേട്ടനോട് ജീവിതത്തില്‍ മേലാല്‍ മിണ്ടില്ല എന്നും വിചാരിച്ചിരുന്നു....

അവളുടെ കുറുകുന്ന ശബ്ദം വീണ്ടും വെളിയിലേക്ക് വന്നു. സുധാകരന്‍ അവളെ പിടിച്ച് അല്‍പ്പം പൊക്കി. അത് മനസ്സിലാക്കി അവള്‍ അല്‍പ്പം കൂടി കവച്ചു. എന്നിട്ട് താഴ്ന്നു. കുണ്ണ പൂറിലേക്ക് ആഴ്ന്ന്,