Chapter Title : സുനിത [Smitha]

“ഞാന്‍ പെണ്ണുങ്ങള്‍ കുളിക്കുന്നിടത്തും മുള്ളുന്നിടത്തും ഒന്നും ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്ന ആളൊന്നുമല്ല...അങ്ങനെയാണോ എന്നെപ്പറ്റി വിചാരിചിരിക്കുന്നെ? അതും പ്രശാന്തിന്‍റെ അമ്മ! ആന്‍റി മുള്ളുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ നോക്കും എന്നൊക്കെ ആന്‍റി പേടിക്കുന്നുണ്ടോ?”

അവള്‍ നാക്ക് കടിച്ച് അവനെ നോക്കി വീണ്ടും കൈപൊക്കി.

“നീ എന്തിനാ ഈ മുള്ളുമ്പം മുള്ളുമ്പം എന്നൊക്കെ ഈ കൂടെക്കൂടെ പറയുന്നേ?”

“ആന്‍റിയല്ലേ പറഞ്ഞെ, മുള്ളാന്‍ മുട്ടുന്നുണ്ട് എന്ന്..തൂറാന്‍ മുട്ടുന്നുണ്ട് എന്നല്ലല്ലോ പറഞ്ഞെ!”

“ചേ! മിണ്ടാതെ ഇരിയെടാ...”

ഡെന്നീസ് ചുറ്റും നോക്കി. വഴിയരികില്‍ ഒരു താന്നി മരം. അതിനപ്പുറത്ത് കുറെ വട്ടയിലച്ചെടികള്‍ കൂട്ടമായി വളര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നു. ഈര്‍പ്പവും തണുപ്പും ഉണ്ട്.

“ആന്‍റി അങ്ങോട്ട്‌ കേറിക്കോ...”

അങ്ങോട്ട്‌ വിരല്‍ ചൂണ്ടി അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“അങ്ങനെയൊന്നും കാണത്തില്ല ആര്‍ക്കും...അവിടെ ആന്‍റി ഇരുന്നു മുള്ളുന്നുണ്ട് എന്ന് നേരത്തെ അറിഞ്ഞ് അങ്ങോട്ട്‌ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കിയാ മാത്രമേ കാണാന്‍ പറ്റൂ..ആരും വരില്ല..ധൈര്യമായി പോയി മുള്ളീട്ട് വാ...”

സുനിത അവന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ചെറുക്കാന്‍ വളരെ സ്വാഭാവികമായെന്നോണം ആണ് പറയുന്നത്. സുനിത ബാഗ് അവന്‍റെ കയ്യില്‍ കൊടുത്തു.

“ഡാ, അങ്ങോട്ട്‌ നോക്കിയേക്കരുത് കേട്ടോ...”

“വിശ്വാസവില്ലേല്‍ ആന്‍റി എന്‍റെ കണ്ണു രണ്ടും കുത്തിപ്പൊട്ടിച്ചിട്ട്‌ പൊക്കോ...”

“ഒന്നുപോടാ വളിപ്പ് പറയാതെ!”

അവള്‍ പാദത്തില്‍ നിന്ന് സാരി അല്‍പ്പം പൊക്കി കുറ്റിപ്പുല്ല്കള്‍ക്കിടയിലൂടെ വട്ടയിലച്ചെടികള്‍ വളര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങി.

സുനിത ഇപ്പോള്‍ ചെടികള്‍ക്ക് നടുവിലാണ്.

കാര്യം വലിയ വായില്‍ കണ്ണു കുത്തിപ്പൊട്ടിച്ചോളൂ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഡെന്നീസിന് അങ്ങോട്ട്‌ നോക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. റോഡിന്‍റെ അങ്ങേയറ്റത്തേക്ക് നോക്കി അവള്‍ സാരി പോക്കുന്നത് അവന്‍ കണ്ടു. ഇലകള്‍ മുറ്റിത്തഴ്ച്ച്വളര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നുണ്ട് എങ്കിലും ഇലകളുടെ വിടവുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ കൊഴുത്ത കാലുകള്‍ അവന്‍ കണ്ടു.

റോഡിന്‍റെ അങ്ങേയറ്റത്ത് നിന്നും അവള്‍ നോട്ടം മാറ്റി ഡെന്നീസിനെ നോക്കി.ഭാഗ്യത്തിന് അവള്‍ കാണുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ അവന്‍ നോട്ടം മാറ്റി. പിന്നെ അവന്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ കൈപൊക്കി പാന്റി ഊരുന്നത് കണ്ടു. വെളുത്ത് കൊഴുത്ത തുടകള്‍ കണ്ട് അരക്കെട്ടില്‍ ഒരനക്കം സംഭവിക്കുന്നത് അവനറിഞ്ഞു. അവിടെ ഒന്ന് അമര്‍ത്തുകയായിരുന്നു പിന്നെ. അപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത സുഖം തോന്നി.

സുനിത നിലത്തേക്ക് ഇരിക്കുന്നത് അവന്‍ കണ്ടു. ഇലകള്‍ക്കിടയിലൂടെ വിടര്‍ന്നു