Chapter Title : സുറുമയെഴുതിയ മിഴികൾ 1 [സ്പൾബർ]

വീട്ടിലൊരാളില്ലേൽ ശരിയാവൂലാ…”

സലീനക്ക് വിഷമം തോന്നി. നല്ലവനാണ് അബ്ദു. കെട്ടുന്ന പെണ്ണിന്റെ ഭാഗ്യമായിരിക്കും..
എന്താ ചെയ്യാ… ?
എല്ലാവർക്കും ജോലിക്കാരെ മതി.. കൂലിപ്പണിക്കാർക്കിനി പെണ്ണ് കിട്ടണേൽ വേറെയേതേലും രാജ്യത്ത് പോകേണ്ടിവരും…

ഷംനയെ ഇവന് വേണ്ടി താനൊന്ന് ചിന്തിച്ച് നോക്കിയതാണ്. പക്ഷേ, അവൾക്കിപ്പോ കല്യാണം വേണ്ടെന്ന്. പഠിച്ച് ഒരു ടീച്ചറാവാനാണ് അവൾക്കാഗ്രഹം. അതിനായി അവൾ ശരിക്കും പഠിക്കുന്നുമുണ്ട്. താൻ പിന്നെ പഠിക്കാൻ മണ്ടിയായിരുന്നു. കല്യാണം കഴിയുന്നത് വരെ നേരം പോക്കിന് വേണ്ടി എന്തൊക്കെയോ പഠിക്കാൻ പോയി.

അബ്ദുവിന് ഫർണിച്ചർ പണിയാണ്.അലമാരയും, കട്ടിലുമൊക്കെയുണ്ടാക്കുന്ന കാർപെന്റർ പണി.
ഏറ്റവും രസം അവൻ പണിയെടുക്കുന്ന ഫർണിച്ചർ തങ്ങളുടെ ഗ്രൂപ്പിൽ തന്നെയുള്ള സുരേന്ദന്റേതാണ്.. ഒരുമിച്ച് പഠിച്ച സുരേന്ദ്രനിപ്പോ ഫർണിച്ചറും
തടിമില്ലുമൊക്കെയുള്ള മുതലാളിയാണ്. അബ്ദു അവന്റെ പണിക്കാരനും…

എങ്കിലും, അവർ തമ്മിൽ മുതലാളി, തൊഴിലാളി ബന്ധമല്ല. രണ്ടും നല്ല സുഹൃത്തുക്കൾ തന്നെയാണ്. കഴിഞ്ഞ വർഷമായിരുന്നു സുരേന്ദ്രന്റെ വിവാഹം. അവന്റെ ഭാര്യയിപ്പോ ഗർഭിണിയാണ്.

“നിന്റെ മുതലാളി അറിഞ്ഞില്ലേടാ നിനക്ക് പരിക്ക് പറ്റിയത്… ?”

സലീന ചോദിച്ചു.

“അവനിവിടെ ഇല്ലെടീ… അവൻ കർണാടകയിലാ… മരം നോക്കാൻ പോയതാ… മറ്റന്നാളേ വരൂ… വിളിച്ചിരുന്നു… കുറച്ച്പൈസയും ഇട്ട് തന്നിട്ടുണ്ട്….”

“വരാന്ന് പറഞ്ഞ കൂട്ടുകാനേതാടാ..?”

“ കൂടെ പണിയെടുക്കുന്നതാ… എപ്പഴാണാണോ ആ നാറിയിനി കെട്ടിയെടുക്കുന്നേ… ?”

“അവൻ വന്നോളുമെടാ… നമ്മുടെ ഗ്രൂപ്പിലെ ആരേലും വന്നിരുന്നോടാ…?”

“ഉം… നീ വന്നില്ലേ… ?
നീയും നമ്മുടെ ഗ്രൂപ്പിലെ അംഗമല്ലേ…?”

“എന്നാ നമുക്കൊരു സെൽഫിയെടുത്ത് വിടാം…”

സലീന ഫോണെടുത്ത് അവന്റടുത്തിരുന്ന് ഒരു സെൽഫിയെടുത്തു. പ്ലാസ്റ്ററിട്ട കാല് വ്യക്തമായി കാണുന്ന രീതിയിലാണവൾ സെൽഫിയെടുത്തത്.

അത് ഗ്രൂപ്പിലേക്ക് വിടേണ്ടതാമസം..

നാനാഭാഗത്ത് നിന്നും അന്വോഷണം.

“തൊട്ടടുത്ത റൂമിൽ അനിയത്തി പനിയായിട്ട് അഡ്മിറ്റാണ്… അബ്ദു ഈ റൂമിലുണ്ടെന്നറിഞ്ഞ് വന്നതാ…”

സലീന എല്ലാർക്കും കൂടിയുളള മറുപടി കൊടുത്തു.

“നിനക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ടോടാ… ?”

“ പിന്നില്ലേ.. ഉച്ചക്ക് ചോറ് തിന്നതാ… പണികഴിഞ്ഞ് ചെന്ന ഉടനേ എന്തേലും കഴിക്കുന്നതാ… “

“ ഉമ്മ ഒറ്റക്ക് വീട്ടിൽ നിൽക്കുമോടാ… ?”

“അയലോക്കത്തെ താത്താനോട് വിളിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്… അവര് വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയ്ക്കോളും…”

“ഏതായാലും എന്റുമ്മ ഇപ്പ വരും.. കഞ്ഞി കൊണ്ട് വരാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്… നിനക്കത് കുടിക്കാം..’”

“അതൊന്നുമല്ലെടീ ഇപ്പത്തെ പ്രശ്നം.. എനിക്കൊന്ന് മൂത്രമൊഴിക്കണം… പാത്രത്തിലേക്കൊഴിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല..”

തെല്ല് ജാള്യതയോടെ അബ്ദു പറഞ്ഞു.

“നീയൊന്ന് കൂടി ശ്രമിച്ച് നോക്ക്.. ഞാൻ പുറത്ത് നിൽക്കാം…”

സലീന എഴുന്നേറ്റു.

“വേണ്ടെടീ… അത് നടക്കില്ല… നീയെന്നെയൊന്ന് പിടിച്ചേ…