Chapter Title : സുസ്മിതം [Lingesh]

എടുക്കുന്നു, അയച്ചുകൊടുക്കുന്നു, ഡിലീറ്റ് ചെയ്യുന്നു”

കുറേനേരം ആലോചിച്ച ശേഷം ചേച്ചി പറഞ്ഞു.

“ശരി., എന്ത് ചെയ്യാനാ.. ഞാൻ കേറി ഏറ്റും പോയല്ലോ”

“എവിടെവച്ച് എടുക്കാനാ ചേച്ചി…”കൂടുതൽ ആവേശഭരിതനാകാതിരിക്കാൻ ഞാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.

“നീ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ……ഞാൻ താഴെ ചെന്ന് അമ്മ എവിടെയാണെന്ന് നോക്കിയിട്ട് വരാം” വാതത്തിന്റെ അസുഖമുള്ളതിനാൽ ചേച്ചിയുടെ അമ്മായിയമ്മ മുകളിലേക്ക് കയറില്ല. എങ്കിലും ഒരു ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പിക്കാൻ ചേച്ചി താഴേക്ക് പോയി.

ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. ആ മുറിയിലാകെ ചേച്ചിയുടെ ഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി. ഹൃദയം പതിവിലും കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ മിടിക്കുന്നത് ചെവിയിൽ കേൾക്കാം. എല്ലാം ശരിയാവുകയാണെങ്കിൽ, നിമിഷങ്ങൾക്കകം എൻറെ ചേച്ചിയുടെ മുന്നിൽ ഈ ലോകത്ത് എനിക്ക് ആകെപ്പാടെയുള്ള ആത്മവിശ്വാസം തുറന്നു കാണിക്കുവാൻ കഴിയും. ഞാൻ ഘടോൽകചനോട് സ്വകാര്യമായി പറഞ്ഞു, “അടങ്ങു മോനെ….. അടങ്ങ്….”.

മുറിയുടെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ചേച്ചിയാണ്. ചേച്ചി പതിയെ മുറിക്കകത്ത് കയറി വാതിൽ അടച്ചു. മുറിയിലെ ലൈറ്റ് ഇട്ടു. എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഭയം തോന്നിത്തുടങ്ങി.

“എടാ പെട്ടെന്ന്…” ചേച്ചി ഫോൺ എടുത്തു ക്യാമറ ഓൺ ആക്കി.

“ചേച്ചി….”

“എന്താ..” ചേച്ചി കിതക്കുന്നുണ്ട്. അവരുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ക്രമാനുഗതമായി കൂടി.

“ഞാൻ എവിടെയാ നിൽക്കേണ്ടത്” ഞാൻ ചോദിച്ചു

“നീയാ ജനലിന്റെ അടുത്തുനിൽക്ക്”

ഞാൻ ജനലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു

“എടാ പെട്ടെന്ന് അഴിക്ക്…ഞാൻ എടുക്കട്ടെ…ആരെങ്കിലും വരും….”

എൻറെ പദ്ധതിയുടെ ഒരു സുപ്രധാന ഘട്ടമാണിത്. മനസ്സിലിട്ട് ഒരുപാട് തവണ ആവർത്തിച്ച് ചിന്തിച്ചുറച്ച കടമ്പകളാണ് ഇവയൊക്കെ. ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടേക്കാം പക്ഷേ, വെപ്രാളമോ പരാക്രമമോ പുറത്തേക്ക് ഒരു അണുപോലും പ്രകടിപ്പിക്കുവാൻ പാടില്ല. എല്ലാം സ്വാഭാവികമായി തോന്നിപ്പിക്കണം. ഞാൻ പതിയെ ജീൻസിന്റെ ബട്ടൺസ് അഴിച്ചു, ഊരിയെടുത്തു. ചേച്ചിയെ നോക്കിക്കൊണ്ടുതന്നെ ജട്ടി ഊരി. ഉള്ളിൽ മറ്റൊരു ജട്ടി ഞാൻ ഇട്ടിരുന്നു. മുമ്പ് പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യതയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ്.

“ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ചേച്ചി….രണ്ടു ജട്ടി…ഇതാണ്”. പുറത്തുചാടുവാൻ വെമ്പി നിൽക്കുന്നതിനാൽ ഘടോൽകചൻ ഇതിനകം ഒരു കൂടാരം തീർത്തിരുന്നു.

അവിശ്വസനീയമായ എന്തോ ഒന്ന് കാണുവാൻ പോകുന്നതിന്റെ മുന്നോടിയായുള്ള മുഖഭാവം അവരിൽ പ്രകടമായി. ഞാൻ പതിയെ ജട്ടി മാറ്റി അവനെ പുറത്തെടുത്തിട്ടു.