Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

തലയ്ക്കുള്ളിൽ ഒരു കൊള്ളിയാൻ പോലെ മിന്നിമറയുന്നു.

​"ഇന്ന് രാത്രി നീ ആ സുതാര്യമായ തടവറയുടെ വാതിൽ തകർക്കണം..."

​സാമിന്റെ വാക്കുകൾ കേവലം ഒരു ക്ഷണമല്ല, അതൊരു ആജ്ഞയാണെന്ന് അവൾക്കറിയാം.

അവളുടെ വിരലുകൾ അറിയാതെ തന്റെ കഴുത്തിലെ മാലയിൽ അമർന്നു.

അവിടെ സാമിന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ നൽകിയ പാടുകൾ ഇപ്പോഴും ഉണങ്ങിയിട്ടില്ല.

​പെട്ടെന്ന് മാത്യു അവിടേക്ക് വന്നു. അയാളുടെ കയ്യിൽ ഒരു കപ്പ് കോഫിയുണ്ടായിരുന്നു.

​മാത്യു: (അവളുടെ അരികിലിരുന്ന്) "നതാഷാ, നീ ഒന്നും കഴിക്കുന്നില്ലേ? ഇന്ന് രാവിലെ മുതൽ നിന്നെ കാണാൻ വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമം പോലെ.

സർജറി കഴിഞ്ഞ് വന്നപ്പോൾ ലില്ലി പറഞ്ഞു നീ ഇന്ന് പേഷ്യൻസിനോടൊക്കെ വല്ലാതെ ചൂടായെന്ന്. എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?"

​നതാഷ ഞെട്ടിപ്പോയി.അവൾ വേഗത്തിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു.

​നതാഷ: "ഏയ്... ഒന്നുമില്ല മാത്യു. ചെറിയൊരു തലവേദന. പിന്നെ... ഈയിടെയായി കേസുകൾ കുറച്ച് കോംപ്ലിക്കേറ്റഡ് ആണ്. അതിന്റെ സ്ട്രെസ്സ് ആവാം."

​മാത്യു: (അവളുടെ കൈകളിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു)

"നമുക്ക് ഇന്ന് വൈകുന്നേരം നേരത്തെ വീട്ടിൽ പോയാലോ? നീ ആ റേഡിയോ ഷോ ഇന്ന് ലീവ് എടുക്ക്. നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം ഒരുമിച്ച് ഇരിക്കാം."

​മാത്യുവിന്റെ ആ അപ്രതീക്ഷിത സ്നേഹം നതാഷയെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.

സാമിനൊപ്പം ചെലവഴിച്ച രാത്രികൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ഭാരമായി നിന്നു.

മാത്യുവിന്റെ വിരലുകൾ സ്പർശിച്ച ഇടങ്ങളിൽ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു.

സാമിന്റെ വന്യമായ ചൂട് അറിഞ്ഞ ആ ശരീരത്തിന് മാത്യുവിന്റെ സ്നേഹം ഇപ്പോൾ അന്യമായിരുന്നു.

​നതാഷ: "വേണ്ട മാത്യു... ഇന്ന് ഷോയിൽ ഒരു ഇമ്പോർട്ടന്റ് കാര്യം സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട്. എനിക്ക് പോയേ പറ്റൂ. നിങ്ങൾ വിഷമിക്കേണ്ട, എന്റെ സ്‌ട്രെസ് ഒക്കെ ഞാൻ മാനേജ് ചെയ്തോളാം.നോ പ്രോബ്ലം.."

​മാത്യു ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടു എഴുന്നേറ്റു.

അയാൾ നതാഷയെ നിർബന്ധിച്ചില്ല... അയാൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നതാഷയുടെ ഉള്ളിലെ കുറ്റബോധം ഇരട്ടിയായി.

മാത്യുവിനോട് നുണ പറയുന്നത് അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു ശീലമായിരിക്കുന്നു.

​സമയം കടന്നുപോയി.. നതാഷ  ഇന്നുരാത്രി സാം തനിക്കു വേണ്ടി കരുതിവെച്ചത് എന്തായിരിക്കും എന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു...

അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ഉള്ള  കുറച്ചു പേഷ്യന്റ് അപ്പോയിന്റ്മെന്റ്