Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

കൊണ്ട് മറച്ചു.

പുറത്ത് മലഞ്ചെരുവിൽ കോടമഞ്ഞ് വീണു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

​സാമിന്റെ ഹിമാലയൻ ബൈക്ക് തണുത്ത കോടമഞ്ഞിനെ കീറിമുറിച്ചു കൊണ്ട് താഴേക്ക് പാഞ്ഞു.

നതാഷ ഒരു മായാലോകത്തെന്നപോലെ അവന്റെ പിന്നിൽ ഒട്ടിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.

കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു മണിക്കൂറുകൾ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ യഥാർത്ഥ നിമിഷങ്ങളാണോ അതോ ഏതെങ്കിലും മനോഹരമായ സ്വപ്നമാണോ എന്ന് അവൾക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ കോശത്തിലും സാമിന്റെ സ്പർശനം ഇപ്പോഴും അഗ്നിയായി എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​സാം അത്യന്തം സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു.

ഒരു വലിയ മാസ്റ്റർപീസ് പൂർത്തിയാക്കിയ ചിത്രകാരന്റെ സംതൃപ്തിയായിരുന്നു അവന്റെ മുഖത്ത്.

ബൈക്കിന്റെ നോർമൽ വേഗതയ്ക്കൊപ്പം താളം പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പതുക്കെ പാടാൻ തുടങ്ങി.

​"ലഗ് ജാ ഗലേ കി ഫിർ യേ ഹസീൻ രാത് ഹോ ന ഹോ..."

​ആ പഴയ ഹിന്ദി ഗാനം സാമിന്റെ പരുക്കൻ ശബ്ദത്തിൽ ആ വിജനമായ റോഡിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.

കാറ്റിൽ അവന്റെ പാട്ടിന്റെ വരികൾ നതാഷയുടെ കാതുകളിൽ തേൻ പോലെ വന്നു പതിച്ചു.

അവൾ അവന്റെ ജാക്കറ്റിൽ മുറുകെ പിടിച്ച്, അവന്റെ കഠിനമായ മുതുകിൽ മുഖം ചായ്ച്ചു ആ സംഗീതം ആസ്വദിച്ചു.

തന്റെ അന്തസ്സും പദവിയും മറന്ന്, ഒരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയെപ്പോലെ അവൾ ആ യാത്രയിൽ സ്വയം മറന്നു.

​നതാഷ: (മനസ്സിൽ) "ഈ യാത്ര ഒരിക്കലും അവസാനിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിൽ... ഈ പാട്ടും ഈ വേഗതയും ഇത്രയും മാത്രം മതിയായിരുന്നു എനിക്ക്."

സാം:നതാഷാ.. എന്നാലും നീ എന്നോട് ചെയ്തത് ശരിയായില്ല...

അവൻ പറഞ്ഞത് എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല..

നാതാഷാ: എന്ത് ചെയ്തത് ശരിയായില്ല എന്ന്?

സാം: നീ എന്നെ നിന്റെ കുണ്ടിയിൽ അടിക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ലല്ലോ...

നാതാഷാ: പോ വൃത്തികെട്ടവനേ... ഞാൻ വേറെന്തോ ആനക്കാര്യം ആണെന്ന് കരുതി....

അവർ രണ്ടുപേരുടെയും ഉറക്കെയുള്ള ചിരി ആ വിജനമായ വീഥികളിൽ മുഴങ്ങി...

​ അധികം വൈകാതെ നഗരത്തിന്റെ വെളിച്ചങ്ങൾ ദൂരെ തെളിഞ്ഞു വന്നു.

സാമിന്റെ പാട്ട് പതുക്കെ നിന്നു. ബൈക്കിന്റെ വേഗത കുറഞ്ഞു. അവർ ഇന്നലെ നതാഷയുടെ കാർ പാർക്ക് ചെയ്തിരുന്ന ആ റേഡിയോ സ്റ്റേഷനു സമീപത്തെ വിജനമായ ഇടവഴിയിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു.

​

​സാം ബൈക്ക് കാറിന് അരികിൽ നിർത്തി.