Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 5 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]
വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മാത്യു അത് ശ്രദ്ധിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അയാൾ കോഫി മഗ് കൈപ്പറ്റി ഒരു സിപ്പ് എടുത്തു.
നതാഷ: (ഭയം മറച്ചുപിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട്) "അല്ല മാത്യു... നിങ്ങൾക്ക് ഇന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകുന്നില്ലേ? ഇന്നലത്തെ സർജറി എങ്ങനെ... അതിന്റെ പ്രോസജിയർസ് ബാക്കി ഉണ്ടാകുമെന്ന് ഇന്നലെ പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ."
മാത്യു കോഫി മഗ്ഗിലേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
മാത്യു: "എന്താ നതാഷാ... സർജറി ഒക്കെ സക്സസ് അല്ലാതെ പിന്നെ..
ഞാൻ എപ്പോഴും ആ ഹോസ്പിറ്റലിൽ തന്നെ ഇരിക്കണം എന്നാണോ നിന്റെ ആഗ്രഹം? "
നാതാഷ:"അത്... മാത്യു....ഞാൻ ചോദിച്ചന്നെ ഉള്ളു...."
(മാത്യു അവളെ പൂർത്തിയാക്കാൻ അനുവദിക്കാതെ തുടർന്നു..)
"ഈ സർജറികൾക്കും രോഗികൾക്കും ഇടയിൽ എനിക്ക് എന്റെ കുടുംബത്തെയും ഭാര്യയെയും ശ്രദ്ധിക്കാൻ സമയം കിട്ടുന്നില്ലെന്ന് എനിക്ക് ഈ അടുത്ത കാലത്തായി ഒരു തോന്നൽ.
പിന്നെ പ്രോസജിയർസ് ഒക്കെ നോക്കാൻ അവിടെ ജൂനിയേർസ് ഉണ്ട്...!!
ഇപ്പോഴല്ലേ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് ഒന്ന് വന്നത്.
അപ്പോഴേക്കും എന്നെ പറഞ്ഞുവിടാൻ നിനക്ക് ഇത്ര തിടുക്കമോ?!!"
നതാഷയുടെ മുഖത്തെ നിറം മാറി.
അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ആ പരിഹാസം അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും എന്തോ ഒരു അപകടം അവൾ മണത്തു.
നതാഷ: "അതല്ല മാത്യു... നിങ്ങൾ സാധാരണ കൃത്യസമയത്ത് പോകാറുള്ളതല്ലേ, അതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ."
മാത്യു: "ഇന്ന് എനിക്ക് തിരക്കില്ല നതാഷാ.
ഇന്ന് എന്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട 'ഓപ്പറേഷൻ' ഇവിടെയാണ്.
നീ പൊയ്ക്കോളൂ...
നിനക്ക് പേഷ്യന്റ്സിനെ നോക്കാൻ ഉണ്ടാവുമല്ലോ.
പ്രത്യേകിച്ച് ആ സാം... അവനെ നീ നന്നായി കെയർ ചെയ്യണം. അവന്റെ വിരഹം മാറ്റാൻ നിന്നെപ്പോലെ ഒരു ഡോക്ടറുടെ സാമീപ്യം അയാൾക്ക് അത്യാവശ്യമായിരിക്കും."!!
മാത്യുവിന്റെ ആ പുച്ഛം കലർന്ന ചിരി നതാഷയെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.
എങ്കിലും താൻ പറഞ്ഞ കള്ളങ്ങളെല്ലാം മാത്യു വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന സമാധാനത്തിൽ അവൾ വേഗം ബാഗും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
നതാഷ: "ശരി മാത്യു... ഞാൻ ഇറങ്ങുന്നു. വൈകിട്ട് കാണാം."
അവൾ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് പോകുന്നത് മാത്യു ഗ്ലാസ് വിൻഡോയിലൂടെ നോക്കി നിന്നു.
അവൾ കാഴ്ചയിൽ നിന്നും മറഞ്ഞതും അയാളുടെ മുഖത്തെ ആ
💬 Comments
View all comments