Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 7 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

നീങ്ങി.

​അവളുടെ തുടുത്ത കാലുകളിലൂടെ, മുട്ടിന് മുകളിലെ ആ വെളുത്ത തുടകളിലേക്ക് അയാളുടെ വിരൽത്തുമ്പുകൾ പതുക്കെ പാറി നടന്നു.

അധികാരത്തിന്റെ ഭാരമില്ലാത്ത, എന്നാൽ അങ്ങേയറ്റം മൃദുവായ സ്പർശനം. ഗാഢമായ ഉറക്കത്തിലായിരുന്നിട്ടും നതാഷയുടെ ശരീരം ആ സ്പർശനത്തോട് പ്രതികരിച്ചു തുടങ്ങി.

​അയാളുടെ വിരലുകൾ തുടകളിലെ മൃദുവായ ചർമ്മത്തിൽ ഇക്കിളി കൂട്ടുമ്പോൾ, ഉറക്കത്തിൽ അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് പുളഞ്ഞു.

അവളുടെ കാൽവിരലുകൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുകി.

ഒരു നേർത്ത വിറയൽ അവളിലൂടെ കടന്നുപോയി.

സാം അത് ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.

​സാം പതുക്കെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞുതന്നെ കിടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചെറിയ ചലനം പ്രകടമായിരുന്നു.

സാം തന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ തുടകളിൽ നിന്നും പതുക്കെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.

നതാഷ തന്റെ കാലുകൾ പതുക്കെ പിണച്ചു വെച്ചു.

മുറിയിൽ ചന്ദ്രപ്രകാശം പതുക്കെ മങ്ങുകയും പുലർകാലത്തിന്റെ നേർത്ത വെളിച്ചം പടരുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ബെഡിന് കുറുകെ കിടന്നിരുന്ന സാം പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് നതാഷയുടെ കാൽപ്പാദങ്ങൾക്ക് അടുത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു.

ഗാഢമായ ഉറക്കത്തിൽ അവൾ ഒരു ശില്പം പോലെ നിശ്ചലയായിരുന്നു.

​സാം പതുക്കെ താഴേക്ക് കുനിഞ്ഞു. അവളുടെ ആ കറുത്ത നെയിൽ പോളിഷ് ഇട്ട കാൽവിരലുകൾ അയാൾ തന്റെ ചുണ്ടുകളോട് ചേർത്തു.

വളരെ സാവകാശം, അങ്ങേയറ്റം മൃദുവായ സ്പർശനത്തോടെ അയാൾ അവളുടെ ഓരോ വിരലുകളും ഉമ്മവെച്ച് തന്റെ വായിലേക്ക് എടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

വളരെ പതുക്കെ അയാൾ അവ നുണഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

​ഉറക്കത്തിനിടയിലും നതാഷയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു കുളിര് കോരി കടന്നുപോയി.

തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ പോലും അനുഭവിക്കാത്ത ഏതോ ഒരു മനോഹരമായ പ്രണയത്തിന്റെ സ്പർശനം അവൾ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ ശരീരം പതുക്കെ ഒന്ന് വിറച്ചു.

ഉറക്കത്തിൽ തന്നെ അവൾ തന്റെ കാൽവിരലുകൾ പതുക്കെ മടക്കി.

പക്ഷേ സാം വിട്ടില്ല. അയാൾ അവളുടെ പാദങ്ങളിലെ ഓരോ ഇഞ്ചിലും തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അടയാളങ്ങൾ ഇട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു.

​മാത്യുവിന്റെ ക്രൂരമായ കൈകൾ ഏൽപ്പിച്ച പാടുകൾക്ക് മുകളിൽ സാം തന്റെ പ്രണയം കൊണ്ട് മരുന്നിടുകയായിരുന്നു.

പന്ത്രണ്ട് വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിനും പകയ്ക്കും ഇടയിൽ, ഈ നിമിഷം അയാൾ ഒരു വേട്ടക്കാരനല്ലായിരുന്നു; മറിച്ച് നതാഷയുടെ ഉടലിനെ ആരാധിക്കുന്ന