Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 7 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

​സാം അവളുടെ അടുത്തു വന്ന് ആ ചിത്രത്തിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

ആ ചിത്രത്തിലെ ഉടലും, അവൾ ഇരുന്ന ആ സുന്ദരമായ പോസും, വസ്ത്രത്തിന്റെ മടക്കുകളും എല്ലാം നതാഷയുടേത് തന്നെയായിരുന്നു.

പക്ഷേ ആ മുഖം...!!

അതിന്റെ നോട്ടവും ഭാവവും നതാഷയുടേതല്ലായിരുന്നു.

അയാൾ എന്തോ ഓർത്തതുപോലെ പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദനായി.

​നതാഷ: "അയ്യേ... എന്താ സാം നിനക്ക് പറ്റിയത്?!!

ഞാൻ ഇവിടെ വന്നപ്പോഴേക്കും നിന്റെ കിളി പറന്നോ?!!

ഈ മുഖം എന്നെപ്പോലെയൊന്നുമില്ല.
ഇതിന് വേറെ ആരുടെയോ ആണ് .ഏതോ പഴയ സിനിമ നടിയെ പോലെയുണ്ട്...പോയി മാറ്റി വരച്ചോ... എനിക്ക് വയ്യ ഇനി ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ, ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോവുന്നാണ്."

​അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആ ബെഡിലേക്ക് മറിഞ്ഞു കിടന്നു.

മാത്യുവിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ആഘാതങ്ങൾക്കിടയിലും അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ സുഖമായി ഉറങ്ങാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.

എന്നാൽ സാം ആ ഡ്രോയിംഗ് ബോർഡുമായി ജനാലയ്ക്കൽ പോയി നിന്നു.

നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അയാൾ ആ സ്കെച്ചിലേക്ക് വീണ്ടും നോക്കി.

​അയാളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിങ്ങൽ പടർന്നു.

വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അമലയുടെ സാന്നിധ്യം ആ മുറിയിൽ എവിടെനിന്നോ ഇരച്ചുകയറി വന്നതുപോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി.

അമല...!!

പന്ത്രണ്ട് വർഷം മുൻപ് ആ ഡോക്ടർമാരുടെ അഹങ്കാരത്തിൽ പൊലിഞ്ഞുപോയ തന്റെ ഏക ആശ്വാസം.

അയാൾ അറിയാതെ തന്നെ അയാളുടെ വിരലുകൾ നതാഷയുടെ ഉടലിൽ അമലയുടെ മുഖം വരച്ചു ചേർത്തിരിക്കുന്നു.

​താൻ നതാഷയിലൂടെ അമലയെയാണോ കാണുന്നത്?!!

അതോ നതാഷയുടെ ഈ സാമീപ്യം തന്നെ പഴയ ഓർമ്മകളിലേക്ക് തള്ളിവിടുകയാണോ?!!

സാമിന്റെ കണ്ണുകൾ ഈറനണിഞ്ഞു.

മാത്യുവിനോടുള്ള പക തീർക്കാൻ നതാഷയെ ഒരു ഉപകരണമായി ഉപയോഗിക്കാൻ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ട അയാൾക്ക് ഇപ്പോൾ