Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 8 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

സ്വരത്തിൽ പരിഭ്രമത്തേക്കാൾ അത്ഭുതമായിരുന്നു.

"നീയെന്താടാ... ദുഷ്ടാ... എന്നെ ചെയ്തത്..ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന എന്നെ... അയ്യോ.....എന്നെ നശിപ്പിച്ചോ നീ......"

അവളുടെ സംസാരം കെട്ട് അയാൾക്ക് ചിരി വന്നു...​സാം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അയാൾ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഒന്നും പറയാൻ അനുവദിക്കാതെ അവളുടെ ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ അയാൾ വലിച്ചൂമ്പി.

​"ആഹ്ഹ.. സാം... മ്മ്..." നതാഷയുടെ ഉള്ളിലെ വികാരം വീണ്ടും ഉണർന്നു.

​സാം അവളെ ബെഡിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു.

യാതൊരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ അവളുടെ പൊക്കിക്കിടന്ന പാവാടയ്ക്കുള്ളിലൂടെ അവളുടെ ആർദ്രമായ പൂറിലേക്ക് അയാൾ മുഖമമർത്തി.

പുലർച്ചെ അനുഭവിച്ച ആ സുഖം വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ നതാഷ പുളഞ്ഞുപോയി.

​"ആഹ്ഹ.. സാം.. രാവിലെ തന്നെ.. ആഹ്.. മതി.."

അവൾ തടയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറുകയായിരുന്നു.

​"ഏഹ്ഹ്.. വേണ്ടേ.. അപ്പൊ...?" സാം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയുയർത്തി.

​"ആഹ്ഹ്.. അഹ്.. മതി.." അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​സാം വിടാൻ തയ്യാറായില്ല.

അയാൾ അവളുടെ വയറിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഇക്കിളിയാക്കാൻ തുടങ്ങി.

നതാഷയ്ക്ക് ഇക്കിളി വല്ലാതെ പേടിയായിരുന്നു.

"ആഹ്ഹ.. സാം.. പ്ലീസ്.. മതി.."

അവൾ ബെഡിൽ കിടന്ന് പിടഞ്ഞു.

അവൾ ചിരിക്കുകയും പിടയുകയും ചെയ്തപ്പോൾ അവളുടെ ആ വലിയ മുലകൾ തുള്ളിച്ചാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

സാം ആ ഇക്കിളിക്കിടയിലും അവളുടെ മുലകളെ തന്റെ വായിലാക്കി നുണഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.

​"ആഹ്ഹ്.. ആഹ്.." നതാഷയുടെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു.

​"എന്താ.. വേണ്ടേ...?" ഇക്കിളിയാക്കുന്നത് നിർത്താതെ സാം ചോദിച്ചു.

​"വേണ്ട.. മതി.. മതിയേ...!" അവൾ ആർത്തു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​അയാൾ പതുക്കെ നിർത്തി. അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് അയാളെ തമാശയോടെ തള്ളിമാറ്റി.

"രാവിലെ തന്നെ കാമപ്രാന്താണ്.. ഹും..!"

​അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ ആ വലിയ മുലകളെ തിരികെ ബ്രാസറിനുള്ളിലേക്ക് ഒതുക്കി വെക്കാൻ അവൾ ശരിക്കും പ്രയാസപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നതാഷയുടെ ആ കഷ്ടപ്പാട് കണ്ട് സാം ആഞ്ഞു ചിരിച്ചു.

ആ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് കപടദേഷ്യം വന്നു.

അവൾ തന്റെ തുടകളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടന്ന ആ വെളുത്ത ഷഡ്ഢി ഒറ്റ വലിക്ക് ഊരിയെടുത്ത് സാമിന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ എറിഞ്ഞു!

​"പോ അപ്പറത്തേക്ക്!"

അവൾ ദേഷ്യം അഭിനയിച്ച് തന്റെ അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ മുടി പതുക്കെ ഒരു