Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 8 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

മുറിയിൽ പുലർകാലത്തിന്റെ വെളിച്ചം പൂർണ്ണമായി പടർന്നു. ബെഡിൽ അപ്പോഴും ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൻസ് ഊരി മുലകൾ ബ്രാസറിന് പുറത്തായി അർദ്ധ നഗ്നമായനിലയിൽ ഗാഢനിദ്രയിലായിരുന്നു നതാഷ.

അവളുടെ വെളുത്ത ചന്തിപ്പാളികളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ സാം ആ പുതപ്പ് കൊണ്ട് പതുക്കെ തുടച്ചുമാറ്റി.

ആ സ്പർശനത്തിൽ പോലും അവൾ ഉണർന്നില്ല.. അത്രമേൽ തളർന്നായിരുന്നു ആ ഉറക്കം.

​സാം പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ ഡ്രോയിംഗ് ബോർഡിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

രാത്രി മുഴുവൻ ഉറക്കമിളച്ച് താൻ പൂർത്തിയാക്കിയ അമലയുടെ ആ ചിത്രം അയാൾ ഒന്നുകൂടി നോക്കി.

ചന്ദ്രപ്രകാശത്തിൽ കണ്ടതിനേക്കാൾ ജീവസ്സുറ്റതായിരുന്നു ആ മുഖം. ഒരു നിമിഷം അയാൾ ആ ചിത്രത്തിന് നേരെ നോക്കി നിഗൂഢമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

​അയാൾ ആ ചിത്രം അതീവ ജാഗ്രതയോടെ ഒരു വലിയ ബ്രൗൺ പേപ്പറിൽ പൊതിഞ്ഞു.

ആ ബെഡ്റൂമിൽ നിന്നും പതുക്കെ പുറത്തിറങ്ങിയ അയാൾ കിച്ചണിലേക്ക് നടന്നു.

കിച്ചണിലെ കബോർഡുകൾക്കിടയിൽ അയാൾ മാത്രം അറിയുന്ന ഒരു രഹസ്യ അറയുണ്ടായിരുന്നു.

തന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട രേഖകളും ഓർമ്മകളും സൂക്ഷിക്കുന്ന ഇടം. അയാൾ ആ ചിത്രം ആ അറയ്ക്കുള്ളിൽ വെച്ച് ഭദ്രമായി പൂട്ടി.

​തിരികെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് വരുമ്പോഴും നതാഷ പഴയതുപോലെ തന്നെ കിടക്കുകയായിരുന്നു.

അവളുടെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ അഴിഞ്ഞുമാറി ആ മുലകൾ വെളിയിൽ തന്നെ ഇരുന്നു.

പുലർച്ചെ സാം വലിച്ചുതാഴ്ത്തിയ ഷഡ്ഢി അവളുടെ തുടകളിൽ തന്നെ ചുറ്റിക്കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സൂര്യപ്രകാശം അവളുടെ ഉടലിൽ തട്ടി പ്രതിഫലിക്കുമ്പോൾ അവളൊരു ഉടഞ്ഞ ശില്പം പോലെ തോന്നി.

​സാം അവളുടെ അരികിലിരുന്നു. മാത്യുവിന്റെ പ്രാണനായ നതാഷ ഇപ്പോൾ തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാണ്.

അവളെ താൻ എന്ത് ചെയ്യണം?

സ്നേഹം കൊണ്ട് ശ്വാസം മുട്ടിക്കണോ? അതോ.......?

​നതാഷയുടെ വിരലുകൾ പതുക്കെ ഇളകി. അവൾ ഉണരാൻ തുടങ്ങുകയാണ്. സാം അനങ്ങാതെ അവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.

നതാഷ പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ കണ്ടത് തന്നെത്തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്ന സാമിനെയാണ്.

ഉറക്കച്ചടവിൽ അവൾ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങളിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. ഷർട്ട് അഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു, ഷഡ്ഢി തുടകളിലേക്ക് താഴ്ന്നു കിടക്കുന്നു!

​"ഏഹ്.. ഇതെങ്ങനെ.. ഞാൻ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ.."

അവൾ വിശ്വസിക്കാനാവാതെ സാമിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. അവളുടെ