Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 8 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

ചോദിച്ചതാണെങ്കിലും ആ ചോദ്യം ഒരു വെടിയുണ്ട പോലെ സാമിന്റെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു. അയാൾ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.

​"അല്ല... നീ ഒന്ന് മെലിഞ്ഞാൽ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും എന്നോർത്ത് വരച്ചതാ."

അയാൾ കള്ളം പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു.

​"അപ്പൊ ഞാൻ തടിച്ചിയാണെന്നാണോ? എടാ...!"

അവൾ തല തോർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന തോർത്തെടുത്ത് സാമിന്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞു.

​സാം അത് പിടിച്ചെടുത്ത് അവൾക്ക് നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.

അവളുടെ കൈകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് ആ തോർത്ത് കൊണ്ട് ബലമായി കെട്ടാൻ നോക്കി.

"അയ്യോ... വേണ്ട... എനിക്ക് പോകാനുള്ളതാ!"

അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തടയാൻ ശ്രമിച്ചു.

​അയാൾ അവളെ കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു ബെഡിലേക്ക് ഇട്ടു.

വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് അമലയോടൊപ്പം അവസാനിച്ചു എന്ന് കരുതിയ പ്രണയത്തിന്റെ ആ പഴയ നിമിഷങ്ങൾ നതാഷയിലൂടെ തിരിച്ചു വരികയാണെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി.

ആ അറിവ് അയാളെ വല്ലാതെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.

ഒരു നിമിഷം എന്തോ ആലോചിച്ചു അയാൾ നിശ്ചലനായി നിന്നതും നതാഷ അയാളെ തള്ളിമാറ്റി.

​"എപ്പോഴും കിടക്കയിൽ കിടന്നാൽ ശരിയാവില്ല മോനെ!"

അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഡ്രസ്സുമായി അടുത്ത മുറിയിലേക്ക് ഓടി.

​നതാഷ പോയ വഴിയിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ സാമിന്റെ മുഖത്തെ ചിരി മാഞ്ഞു.

താൻ മാത്യുവിനോട് പക വീട്ടാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഈ സ്ത്രീ, തന്റെ ഉള്ളിലെ മരവിച്ച പ്രണയത്തെ വീണ്ടും തൊട്ടുണർത്തുകയാണോ?

ഡ്രസ്സ്‌ മാറിവന്ന നാതാഷാ തന്റെ കാറിന്റെ കീ സാമിന് നേരെ നീട്ടി..​

സാം കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.

അരികിൽ നതാഷ അതീവ സുന്ദരിയായി ഇരിക്കുന്നു. ഒരു ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ള സാരിയിൽ അവൾ കൂടുതൽ പ്രസന്നയായി തോന്നി.

ടൗണിലെ തിരക്കുകളിലേക്ക് വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോഴും സാമിന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമായിരുന്നില്ല.

നതാഷയുടെ ചിരിയും വർത്തമാനങ്ങളും അയാൾ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവളുടെ ഓരോ വാക്കിലും തന്റെ പഴയ ജീവിതത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ വന്നു തറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​"സാം... നീ എന്തിനാ ഇത്ര ഗൗരവത്തിൽ ഇരിക്കുന്നത്? നമ്മൾ ഒരു നല്ല കാര്യത്തിനല്ലേ പോകുന്നത്?"

അവൾ അവന്റെ കയ്യിൽ പതുക്കെ തഴുകി.

​സാം ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "ഒന്നുമില്ല നതാഷാ... ഞാൻ ആ കടമുറിയുടെ കാര്യം ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു."

​അവർ ടൗണിലെത്തി.

കെട്ടിടങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു ചെറിയ കടമുറി