Chapter Title : സുതാര്യമായ തടവറ 8 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

നതാഷയുടെ ശരീരത്തിന്റെ മണവും താൻ നൽകിയ ലഹരിയുടെ നനവും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.

കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈർപ്പം മാറാത്ത മുടിയുമായി ഇറങ്ങി വന്ന നതാഷ കാണുന്നത്, താൻ നേരത്തെ എറിഞ്ഞ ഷഡ്ഢിയും കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഏതോ ലോകത്തെന്ന പോലെ ആലോചിച്ചിരിക്കുന്ന സാമിനെയാണ്.

​"എന്റെ ദൈവമേ... ഇതെനിയും വിട്ടില്ലേ... ശേ!"

അവൾ ഒരു ചിരിയോടെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ആ ഷഡ്ഢി പിടിച്ചു വാങ്ങി ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു.

​അപ്പോഴാണ് സാം ശരിക്കും ബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്.

അയാളുടെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴോ അമലയുടെ ഓർമ്മകൾ ചേക്കേറിയിരുന്നു.

നതാഷയുടെ ഓരോ ചലനത്തിലും താൻ അമലയെ തിരയുകയാണോ എന്ന് അയാൾ ഭയന്നു.

​"വരുന്നോ എന്റെ കൂടെ?"

ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു സാരി കയ്യിലെടുത്ത് നതാഷ ചോദിച്ചു.

​"എങ്ങോട്ടാ മാഡം അതിരാവിലെ തന്നെ?"

സാം പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു.

​"എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ഇവിടെ ബെഡിൽ കിടന്നാൽ പോരല്ലോ. ഞാൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞ കാര്യം നോക്കുവാ."

​"ഇന്നലെ പറഞ്ഞ കാര്യമോ? എന്ത് കാര്യം?"

സാമിന്റെ മുഖത്ത് ആശ്ചര്യം തെളിഞ്ഞു.

​"ഓർമ്മയില്ലേ? ടൗണിൽ ഒരു കടമുറി റെന്റിന് എടുക്കേണ്ട കാര്യം. കൗൺസിലിംഗ് ചെക്കപ്പ് ഒക്കെ ചെയ്യാൻ ഒരു റൂം. പേഷ്യന്റ്സിന് എന്നെ കാണാൻ വരാനൊരു സ്ഥലം. അത്ര തന്നെ."

​"ഓഹ്... അത്..." സാം ഒന്ന് ആലോചിച്ചു.

​"എന്താ വരുന്നോ?"

​"ഓ... നോക്കട്ടെ." സാം ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ചു. നതാഷയുടെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് ഡ്രോയിംഗ് ബോർഡിലേക്ക് നീങ്ങി.

​"ഇന്നലെ വരച്ച ചിത്രം എവിടെ? കാണുന്നില്ലല്ലോ..."

അവൾ മുറിയിലാകെ കണ്ണോടിച്ചു. അത് സാം രഹസ്യ അറയിൽ ഒളിപ്പിച്ചത് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

​"ഓഹ് അതോ... അതൊക്കെ ഞാൻ കീറിക്കളഞ്ഞു."