Chapter Title : സ്വന്തം [കുണ്ടിപ്രാന്തൻ]

നടന്നു.

രമ്യയേ അവിടെ കൂടിനിക്കുന്ന പുരുഷകേസരികൾക് രോമാഞ്ചംത്തോടെ നോക്കി കണ്ടു.നടക്കുമ്പോൾഅവളുടെ സെറ്റ് സാരിയിൽ താളം തുള്ളുന്ന ചന്തിയും ചുവന്ന ബ്ലൗസ്സിൽ ഉൾകൊള്ളാൻ പാടുപെടുന്ന മുലയും എല്ലാവരെയും കോരി തരിപ്പിച്ചു.
"മാധവൻ മുതലാളിയുടെ യോഗം " ആരോ പറഞ്ഞു.

അത് കേട്ടിട്ടും ഒന്നും ശ്രെദ്ധിക്കാതെ അവൾ മുന്നോട്ട് നടന്നു. പക്ഷെ നടക്കുന്നതിനു ഇടയിലും അവളുടെ കണ്ണുകൾ ആരെയോ അവിടെ പരുതുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തേടിയ ആളെ അവിടെ എങ്ങും കാണാൻ സാധിക്കാതെ അവൾ നിരാശയോടെ തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു ആളുകളുടെ അടുത്തെത്തി.

തമ്മിൽ കണ്ടിട്ട് കുറേ നാൾ ആയതിനാൽ കണ്ടപാടെ കെട്ടിപിടിത്തവും സംസാരവും ഒക്കെ ആയി അവർ അവളെ പൊതിഞ്ഞു. അവരോടു ചിരിച്ച് സംസാരിക്കുന്നതിന് ഇടയിലും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിരന്തരം നിരീക്ഷണം നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഒടുവിൽ സംസാരത്തിന് ഒരു ഇടവേള ഇട്ട് അവർ നിൽകുമ്പോൾ രമ്യ കണ്ടു കുറേ ദൂരെ താൻ കാണാൻ കൊതിക്കുന്ന ആറടിയോളം പൊക്കമുള്ള വെളുത്തസുമുഖൻ ആയ ഒരാൾ.താടിയും മുടിയും ഡൈ ചെയ്യാതെ നര അതേ പടിസൂക്ഷിക്കുന്നു കണ്ടാൽ വില്ലൻ സിനിമയിലെ ലാലേട്ടൻ ലുക്ക്‌ .

ആൾ ആരോടോ സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്നത്. അവൾ ആരും കാണാതെ അയാളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. സംസാര ശേഷം തിരിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നേ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന രമ്യയേ കണ്ടു അവൾക് ഒരു ചിരി അയാൾ നൽകി എന്നും രമ്യയേ കൊതിപ്പിക്കുന്ന ആ ചുണ്ടിൽ എന്നും കാണാൻ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ചിരി. ആ പുഞ്ചിരി കണ്ടു കൊണ്ട് നിന്ന രമ്യയുടെ നാവിൽ നിന്ന് അറിയാതെ ഒരു പേര് വന്നു.

'ശിവേട്ടൻ '
ശിവനേ കൊതിയോടെ നോക്കി കാണുമ്പോൾ ആണ് ശിവന്റെ അടുത്തൊട്ട് വരുന്നു മാധവനേ അവൾ കാണുന്നത്.

സ്വന്തം കെട്ടിയോനെ ഇങ്ങനെ ഊറ്റാതെ പെണ്ണേ എന്ന നാത്തൂന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടാണ് അവൾ അങ്ങോട്ടുള്ള നോട്ടം പിൻ‌വലിച്ചത്.

രമ്യ :എന്റെ കെട്ടിയോനേ ഞാനല്ലാതെ വേറാര് നോക്കണ്ടേ
അവൾ ആ മറുപടി നൽകി മാധവൻ വരുന്നത് നോക്കി നിന്നു. രമ്യ നില്കുന്നിടത്തേക്ക് വന്ന് എല്ലാരോടും ലോഹ്യത്തിൽ സംസാരിച്ചു. കവടിഘോഷയാത്ര കഴിഞ്ഞിട്ട് ഉച്ചയോടെ അവർ എല്ലാവരും രമ്യയുടെ വീട്ടിൽ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.

രമ്യ :നമ്മുടെ വണ്ടി ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ നമുക്ക് ശ്രീജേഷ് ചേട്ടന്റെ വണ്ടിയിൽ പോകാം.
മാധവൻ :ശരി
ശ്രീജേഷ്:അളിയാ എന്നാൽ വാ അത് കുറച്ച് അപ്പറേയാണ് പാർക്ക്‌ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. നമ്മൾക്ക് എടുത്തുകൊണ്ട് വരാം.

മാധവൻ :എങ്കിൽ വാ
ഇത് പറഞ്ഞു അവർ അവിടെ നിന്നും