Chapter Title : സ്വന്തം ശ്രീക്കുട്ടി [വില്ലി]

ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലേ ? ... എനിക്ക് ഒന്നും പറയാൻ അനുവാദം ഇല്ലെന്ന് വച്ചാൽ....  " എന്റെ വിഷമങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ എന്റെ മനസാക്ഷി സൂക്ഷിപ്പ് കാരിയോട് പറഞ്ഞാശ്വസിച്ചു.. " അങ്ങേരുടെ സ്നേഹം മുഴവനും അഭിനയം ആണ്....  എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് വിലയില്ലാത്തിടത് പിന്നെ എന്തിനാ ഞാൻ നിൽക്കുന്നെ..... " " ശ്രീയേച്ചി  ഇതെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയണേ.....  എനിക്കൊന്നും

മനസിലാവുനില്ല..... " " ഈ ആണുങ്ങളുടെ സ്നേഹമെല്ലാം പുറമെ മാത്രം ഒള്ളു.  ഉള്ള് വെറും കല്ലാ.... നിനക്കെല്ലാം വഴിയേ മനസിലാവും പെണ്ണെ.... നിനക്ക് എന്റെ ഗതി വരാതിരിക്കട്ടെ.. " എല്ലാം തുറന്നു പറയാൻ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല . ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും അങ്ങേര് എന്റെ ഭർത്താവല്ലേ...നീണ്ട നാലു വർഷത്തെ പ്രേമത്തിന് ശേഷം എനിക്ക് കിട്ടിയ എന്റെ ഏക  സ്വത്ത്‌.പെട്ടന്ന് തന്നെ കതകു തള്ളി തുറന്നു കുഞ്ഞേച്ചിയും കുറെ പെൺപടകളും കൂടി  മുറി കയ്യടക്കി.  ചിന്നുവിന് മൈലാഞ്ചി ഇട്ടുകൊടുക്കാൻ അവർക്കൊപ്പം ഞാനും കൂടി..  എല്ലാവരുടെയും കളിയും ചിരിയും അതിനു ഇടയിൽ പെട്ടു ഞാനും എല്ലാം പതിയെ നിമിഷങ്ങൾകൊണ്ട് മറന്നു...  എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഭക്ഷണവും കഴിഞ്ഞു വെറുതെ  അലങ്കരിച്ച  കല്യാണ വീടിന്റെ ഭംഗി ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നാസ്വദിക്കുമ്പോൾ ആണ് ചിന്നുവും കുഞ്ഞേച്ചിയും വന്നത്....  തന്റെ കൈയിലെ മൈലാഞ്ചിയുടെ കട്ട പിടിച്ച വർണം എന്നെ കാട്ടി തന്നു ചിന്നു എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു..  ഞാൻ പതിയെ അവളുടെ നെറുകയിൽ തലോടി കൊണ്ടിരുന്നു... "  കിച്ചുവേട്ടൻ വിളിച്ചോ ചേച്ചി...  ?  " പെട്ടന്നവൾ അയാളുടെ കാര്യം എടുത്തിട്ടതിൽ എനിക്കല്പം ദേഷ്യം തോന്നി. " എന്നെ ഒരു ഏട്ടനും വിളിച്ചില്ല...  എന്താ