Chapter Title : സ്വന്തം ശ്രീക്കുട്ടി [വില്ലി]

അങ്ങനെ ചെയ്തു എന്ന് കേട്ടപ്പഴാ വിശ്വാസം വരാത്തത്... " " ആഹ്...  നീ വിശ്വസിക്കണ്ടാ....  പുറമെ കാണുന്ന ഒന്നുമല്ല ശരിക്കുമുള്ള ആണുങ്ങൾ എന്ന് നിനക്ക് വൈകാതെ മനസിലായിക്കൊള്ളും.. അന്ന് നീ എന്നെ ഓർക്കും ... " " ശ്രീയേച്ചി എന്തു പറഞ്ഞാലും ഞാൻ കിച്ചേട്ടന്റെ കൂടെയാട്ടോ...  അതൊരു പാവമാ.. " " അത് ശെരിയാ....  കാര്യം അറിയതെ ആ ചെക്കനെ എല്ലാരും കൂടി ഇന്നലെ വെറുതെ ചീത്ത പറഞ്ഞു എന്നാ കേട്ടത്.... " കുഞ്ഞേച്ചി അത് പറഞ്ഞതെ ഇടിവെട്ടേറ്റവളെ പോലെ  ഞാൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു.. " കിച്ചേട്ടനെ വഴക്ക് പറഞ്ഞോ...  ആരു.. ?  " " വേറെ ആരു..  വല്യമ്മ....  " " കിച്ചേട്ടനെ വഴക്ക് പറയാൻ ആ തള്ള ആരാ...?  അല്ലെങ്കിലും കിച്ചേട്ടനെ എന്തിനാ വഴക്ക് പറയുന്നേ...... " " പിന്നെ...  നിന്റെ കാലു തല്ലി ചതച്ച അവനോട് പിന്നെ എന്ത് പറയണമായിരുന്നു....  വല്യമ്മ നല്ലത് പറഞ്ഞെന്ന അമ്മ പറഞ്ഞെ... " " അതിന് അത് കിചേട്ടനാണെന്നു ആരാ പറഞ്ഞെ.  ?  ..  അത് ഞാനാ... ഞാൻ എറിഞ്ഞ  കിണ്ടി ഭിത്തിയിൽ കൊണ്ടു തിരിച്ചു എന്റെ കാലിൽ കൊണ്ടതാ..  അല്ലാതെ എന്റെ കിച്ചേട്ടൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല.... " അത് പറഞ്ഞു തീരുമ്പോളേക്കും ഞാൻ കരച്ചിലിന്റെ വക്കിൽ എത്തിയിരുന്നു... " എന്റെ കിച്ചേട്ടനെ വഴക്ക് പറയാൻ അവർക്കെന്താ അവകശം....  " കണ്ണുനീർ ധാരയായി കവിളിനെ നനച്ചു താഴേക്കൊഴുകിയിറങ്ങി.  പറഞ്ഞതത്രയും വിശ്വസിക്കാത്ത മട്ടിൽ അവര് രണ്ടു പേരും എന്നേ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മുഖം പൊത്തി കരയുകയായിരുന്നു ..