Chapter Title : സ്വർഗ്ഗ ദ്വീപ് 5 [അതുല്യൻ]

നമ്മൾ രണ്ട് പേര് മാത്രം ഒരേ ബെഡ്‌റൂമിൽ നിൽക്കുന്നത് നല്ലൊരു കാര്യം അല്ല". "ഓഹ് പിന്നെ, കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല ആദിത്യ, എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പരീക്ഷിച്ച് നോക്കാൻ ഉണ്ട്", ആദിയ തറപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു. "ഓർമയില്ലേ, നമ്മൾ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടന്നപ്പോൾ ഉറങ്ങിപ്പോയത്". "എനിക്ക് ഓർമയുണ്ട്", ആദിത്യൻ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. "ഞാൻ ആകെ വിഷമിച്ച് ഇരിക്കുകയാണ്, ആദിത്യ", അവൾ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി. "ഞാൻ ശെരിക്കും അവശയാണ്. ഉറങ്ങിയിട്ട് രണ്ട് ദിവസത്തോളം ആയി. എനിക്ക് യാത്രാക്ഷീണവും, സുഖമില്ലാത്ത പോലെയും തോനുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് ഒന്ന് ഉറങ്ങിയേ പറ്റൂ, അത് കൊണ്ട് എന്ത് വേണമെങ്കിലും പരീക്ഷിച്ച് നോക്കാൻ ഞാൻ ഇപ്പോൾ തയ്യാറാണ്."

ആദിത്യൻ വിഷമത്തോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു. ഇങ്ങനെ അല്ല ഒരു നല്ല ആങ്ങളയും പെങ്ങളും പെരുമാറേണ്ടത്. കൂടാതെ, അവളെ ഒന്ന് കൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടക്കാം എന്ന ചിന്ത അവനെ ഒരേ സമയം ഭയപ്പെടുത്തുകയും രോമാഞ്ചം കൊള്ളിക്കുകയും ചെയ്തു. "നമ്മൾക്ക് ഉടുപ്പ് അഴിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ല. പുതപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ കയറേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ല. എനിക്ക് കുറച്ച് നേരം സമാധാനമായി നിന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടന്ന് ഉറങ്ങാൻ പറ്റുമോ എന്ന് നോക്കണം". "നീ തമാശ പറയുക ആണോ?", ആദിത്യൻ പെട്ടെന്ന് അവളോട് ചോദിച്ചു. ഇത് ചോദിച്ചതും അവനെ അതിശയിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് ആദിയയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. അവൾ രണ്ട് കൈകളും മുഖത്തേക്ക് ഉയർത്തി കണ്ണുകൾ മറച്ച് പിടിച്ച് കൊണ്ട് പൊട്ടി കരയാൻ തുടങ്ങി. "ആദിയ, ഞാൻ നിന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞത് അല്ല", ആദിത്യൻ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. "നമ്മൾ രണ്ട് പേരും ഒരേ കട്ടിലിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുന്നത് നല്ലൊരു കാര്യം അല്ല എന്ന് മാത്രമേ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളു". "ഞാൻ അവശയാണ്, ആദിത്യ. ഞാൻ ഇവിടെ ആകെ ഒറ്റപ്പെട്ട് ഇരിക്കുകയാണ്. എനിക്ക് ഇവിടെ അറിയാവുന്ന ഒരേ ഒരാൾ നീ മാത്രം ആണ്.