Chapter Title : സ്വർഗ്ഗ ദ്വീപ് 5 [അതുല്യൻ]

ആരെ ആണ് വിശ്വസിക്കേണ്ടത് എന്ന് പോലും എനിക്ക് അറിയില്ല. ഞാൻ ഒരു നിലയില്ലാ കയത്തിൽ മുങ്ങി താഴുന്നത് പോലെയാണ് എനിക്ക് തോനുന്നത്. എനിക്ക് ഒന്ന് സ്വസ്ഥമായി ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയാൽ മതി", ആദിയ കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഇത് കേട്ടതും ആദിത്യൻ കട്ടിലിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ അവൾ ഇരുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് നടന്ന് ചെന്ന് അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പുറത്ത് തടവി സമാധാനിപ്പിച്ചു. അവൾ അവനെ തിരിച്ച് ആശ്വാസത്തോടെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നത് അവന് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. കുറച്ച് സമയം അങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഇരുന്നതിന് ശേഷം അവൾ അവനെ വിട്ട് പുറകിലേക്ക് മാറി കണ്ണുകൾ തുടച്ച് കൊണ്ട് ആദിത്യന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "ഞാൻ കുറച്ച് നേരം നിന്റെ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടാവും, നീ ഉറങ്ങിയതിന് ശേഷം ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് തിരിച്ച് പോകും", ആദിത്യൻ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ആ അവസ്ഥ കണ്ട് ആദിത്യന് ആകെ വിഷമം ആയി. താൻ ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ അനുഭവിച്ച അതെ പിരിമുറുക്കം ആണ് അവൾ ഇപ്പോൾ അനുഭവിച്ച് കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നത്. "ആദിത്യ, എനിക്ക് ഒന്ന് ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയാൽ, അത് മാത്രമാണ് എനിക്ക് നിന്നിൽ നിന്ന് വേണ്ടത്", അവനെ നോക്കി വിഷമത്തോടെ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ആദിയ പറഞ്ഞു. ആദിത്യൻ തല ആട്ടി കൊണ്ട് കട്ടിലിന്റെ ഒരു സയിഡിലൂടെ നടന്ന് അതിൽ കയറി ഇരുന്നു. അവൻ കട്ടിലിന്റെ മുകളിൽ ആദിയയുടെ വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞ് കിടന്നു. ആദിയ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നിരങ്ങി വന്ന് ചെരിഞ്ഞ് അവന് പുറംതിരിഞ്ഞ് അവനെ മുട്ടി കിടന്നു. അവൾ അവന്റെ ഒരു കൈയെടുത്ത് അവളുടെ അരയിലൂടെ ചുറ്റി കെട്ടിപ്പിടിപ്പിച്ച് കിടന്നു. അവളുടെ മുടിയിൽ നിന്ന് വരുന്ന സുഗന്ധവും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വമിക്കുന്ന ചൂടും ആദിത്യനെ ഗോവയിൽ ചിലവഴിച്ച ആ രാത്രിയുടെ ഓർമകളിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. അവൻ തല കുടഞ്ഞ് ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം വിട്ട് കൊണ്ട്