Chapter Title : ?️ സ്വർഗ്ഗ ദ്വീപ് 7?️ [അതുല്യൻ]

എഴുന്നേറ്റെ പറ്റൂ." "എനിക്ക് അറിയാം." ആദിത്യൻ പറഞ്ഞു. "സത്യം പറ നിനക്ക് ഇത് ഇഷ്ട്ടമായില്ലേ?." "സത്യം പറഞ്ഞാൽ." പ്രിയ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി. "ഞാൻ കുറച്ച് മാസങ്ങളായി ഒന്ന് സന്തോഷിച്ചത് ഇപ്പോഴാണ്." ആദിത്യൻ ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം വിട്ട് കൊണ്ട് അവന്റെ കൈകൾ ബാത്ടബ്ബിന്റെ സൈഡിൽ നിന്ന് എടുത്ത് അവളുടെ തുടകളുടെ മുകളിൽ വച്ചു. അവൻ തല ചെരിച്ച് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. മനു വർമ്മയുടെ മരണം അവളെ എത്ര മാത്രം വിഷമിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് അവൻ ഇത് വരെ ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. അവളുടെ ഒരു കൂട്ട്കാരൻ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പിതൃസ്ഥാനീയൻ ആയിരുന്നു അദ്ദേഹം. എല്ലാം ഒന്ന് ആറി തണുക്കുന്നതിന് മുൻപേ, തന്നെ നോക്കാനുള്ള ചുമതല അവളെ ഏല്പിച്ചു. ഇതെല്ലം അവളെ ശെരിക്കും അലട്ടുന്നുണ്ടാവും. "നീ ഇന്നത്തെ ശവ സംസ്കാരത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് വിഷമിക്കുക ആണോ?." ആദിത്യൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു. "കുറച്ച്." അവൾ ചുമരിലേക്ക് വിഷമത്തോടെ നോക്കി സമ്മതിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അദ്ദേഹത്തോട് അവസാന യാത്ര പറയുന്നത് പോലെ ഉണ്ട് പക്ഷെ എനിക്ക് അങ്ങനെ പറയാൻ താല്പര്യം ഇല്ല. നിനക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടോ?."

"എനിക്ക് മനസ്സിലാവും." ആദിത്യൻ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു. "നിനക്ക് എന്ത് ആവശ്യം ഉണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടാവും." "ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ വല്ലാതെ മിസ്സ് ചെയ്യുന്നു." അവൾ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു. "എനിക്ക് അറിയാം." "നിന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ ഉള്ള പെരുമാറ്റവും എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടുന്നുണ്ട്." പ്രിയ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "ഞാനും മനു വർമ്മയും തമ്മിലുള്ള അതെ ബന്ധം നിന്റെ കൂടെയും നിലനിർത്താൻ പറ്റും എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു പക്ഷെ നിന്റെ കൂടെ എല്ലാം വെത്യസ്തം ആണ്." "എത്ര വെത്യസ്തം?." "ശെരിക്ക് പറയുക ആണെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്തിരുന്നില്ല." പ്രിയ ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത് എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു താല്പര്യം തോന്നിയിരുന്നില്ല."