Chapter Title : സ്വർണ്ണക്കൂട് [കബനീനാഥ്]

റൂബൻ ചേട്ടന്റേത് തന്നെയാണോ? തന്റെ മമ്മിയും ചേട്ടനും തമ്മിലുള്ള ആ ഏജ് ഡിഫറൻസ് പോലും മറന്നുള്ള ഒരു സ്നേഹം... അത് സാധ്യമാണോ? അവന്റെ മനസ്സ് ഒരു വലിയ കുരുക്കിൽ പെട്ടതുപോലെ തോന്നി...

സ്വർണ്ണക്കൂടിന്റെ അഴികൾക്കിടയിലൂടെ പുറത്തെ ലോകം അവരെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്…

കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം…
ദുബായിലെ ആഡംബര വില്ലയിലെ ലിവിംഗ് റൂമിൽ ഇളം വെയിൽ വീണു കിടക്കുകയാണ്. ലണ്ടനിലെ ആവേശകരമായ ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം സിനിയുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ശാന്തതയുണ്ട്…

അവൾ അടുക്കളയിൽ ചായ ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ റൂബൻ ഡൈനിംഗ് ടേബിളിലിരുന്ന് ലാപ്‌ടോപ്പിൽ ഹോസ്പിറ്റലിലെ പുതിയ ഷെഡ്യൂൾ നോക്കുന്നു…
ഫിലിപ്പ് പത്രം മടക്കിവെച്ച് സിനിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾ അറിയാതെ തന്റെ കഴുത്തിലെ സ്കാർഫ് ഒന്ന് ശരിയാക്കുന്നത് അയാൾ കണ്ടു. ലണ്ടനിലെ തണുപ്പിൽ നിന്നും ദുബായിലെ ചൂടിലേക്ക് മാറിയിട്ടും അവൾ ആ സ്കാർഫ് മാറ്റാൻ മടിക്കുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് അയാൾക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാമായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി അവളുടെ ഫോണിലെ നോട്ടിഫിക്കേഷനുകളും, റൂബനുമായി സംസാരിക്കുമ്പോഴുള്ള ആ ചെറിയ ചിരിയും ഒന്നും അയാളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാതെ പോയിട്ടില്ല…

പക്ഷേ ഫിലിപ്പ് പഴയതുപോലെ തന്നെ ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ല. മറിച്ച്, അയാൾ അവളുടെ അരികിൽ ചെന്ന് പതുക്കെ അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു…

" സിനീ, നീ ലണ്ടനിൽ പോയി വന്നതിൽ പിന്നെ നല്ല റീഫ്രഷ് ആയിട്ടുണ്ട്. ഹോസ്പിറ്റലിലെ ടെൻഷനൊക്കെ മാറിയതുപോലെ തോന്നുന്നു. റൂബൻ വന്നത് നന്നായി, നിനക്ക് പണ്ടത്തെ ആ ഒരു ഉന്മേഷം തിരിച്ചു കിട്ടി... " ഫിലിപ്പ് വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു…

സിനി പെട്ടന്ന് ഒന്ന് പതറിപ്പോയി. അവൾ ഫിലിപ്പിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കുറ്റപ്പെടുത്തലോ ദേഷ്യമോ ഇല്ലായിരുന്നു. പകരം, വർഷങ്ങളായി താൻ അവൾക്ക് നൽകാത്ത എന്തിനെയോ മറ്റൊരാൾ നൽകുന്നത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യന്റെ പക്വതയായിരുന്നു അവിടെ. തന്റെ ശാരീരികമായ പരിമിതികളും തിരക്കുകളും സിനിയെ എത്രമാത്രം തളർത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് അയാൾക്ക് ഇപ്പോൾ ബോധ്യമുണ്ട്…

" റൂബൻ, നീ ആ റിപ്പോർട്ട് കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ വാ... നമുക്ക് ഇന്ന് ഡിന്നറിന് പുറത്തുപോവാം. കുറെ നാളായില്ലേ മൂന്നുപേരും കൂടി ഒന്നിച്ച് പോയിട്ട്… " ഫിലിപ്പ് അകത്തേക്ക് നോക്കി റൂബനെ