Chapter Title : സ്വർണ്ണക്കൂട് [കബനീനാഥ്]

"

" ഇതിന് മാമിന്റെ ഗന്ധമാണ്. ഇന്ന് വൈകുന്നേരം നമുക്ക് ഒന്ന് പുറത്തു പോകണം. ഫെലിക്സ് ഇല്ലാതെ... " അവൻ അവളുടെ കൈകൾ തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി പതുക്കെ അമർത്തി…

" എവിടെ പോകാൻ...? ഫിലിപ്പ് സംശയിക്കില്ലേ...? "

" മാം ഒരു നുണ പറയൂ... ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഒരു കോൺഫറൻസ് എന്ന്. ബാക്കി ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം... "

സിനി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ഒരു വലിയ നുണ പറയാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. റൂബൻ അവളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് പടർന്നുകയറുന്ന ആ വിഷം അവൾ ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങി…

അന്ന് വൈകുന്നേരം ഹോസ്പിറ്റൽ വിടുമ്പോൾ സിനി ഫിലിപ്പിനെ വിളിച്ചു…

" ഫിലിപ്പ്... എനിക്ക് ഇന്ന് രാത്രി ഒരു സ്പെഷ്യൽ കേസ് ഡിസ്കഷൻ ഉണ്ട്. ലേറ്റ് ആകും. ഡിന്നർ കുട്ടികളോടൊപ്പം കഴിച്ചോളൂ... "

" ഓക്കേ സിനി... നോ പ്രോബ്ലം. ടേക്ക് കെയർ... " ഫിലിപ്പിന്റെ മറുപടി തികച്ചും സ്വാഭാവികമായിരുന്നു...

ഫിലിപ്പിന്റെ ആ വിശ്വസ്തത സിനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ കുറ്റബോധം ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും, പാർക്കിംഗിൽ കാത്തുനിൽക്കുന്ന റൂബന്റെ ആ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ അവൾ എല്ലാം മറന്നു…

അവർ ദുബായ് ഔട്ട്‌സ്‌കർട്ടിലെ ഒരു വിജനമായ ബീച്ചിലേക്ക് ഡ്രൈവ് ചെയ്തു. രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിൽ കടൽ തിരമാലകൾ കരയിലേക്ക് അടിച്ചു കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

കാർ നിർത്തിയതും റൂബൻ സിനിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നു…

" സിനി... നാല് വർഷം... ഈ നിമിഷത്തിന് വേണ്ടി ഞാൻ കാത്തിരുന്നത് നാല് വർഷമാണ്…

കാറിനുള്ളിലെ തണുപ്പും പുറത്തെ കടൽക്കാറ്റും തമ്മിൽ ഒരു യുദ്ധം നടക്കുന്നത് പോലെ സിനിക്ക് തോന്നി. റൂബന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കാലിലെ സ്വർണ്ണക്കൊലുസ്സിൽ പതുക്കെ താളം പിടിക്കുമ്പോൾ, അവൾ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു…

" റൂബൻ... നമുക്ക് തിരിച്ചു പോകാം. എനിക്ക് വല്ലാത്ത പേടി തോന്നുന്നു… " സിനി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആ പേടിയേക്കാൾ കൂടുതൽ ഒരുതരം കീഴടങ്ങലായിരുന്നു…

റൂബൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി അവളെ നോക്കി. ഇരുട്ടിലും അവന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " എന്തിനാ സിനീ പേടിക്കുന്നത്…? ഈ ലോകത്ത് ഇപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടുപേർ മാത്രമേയുള്ളൂ. ഫിലിപ്പ് സർ ഇപ്പോൾ