Chapter Title : ടൈംമെഷീൻ 2 [KOchoonj]

ശോ.. വേറെ പേരുണ്ടോ മോന്.. എളുപ്പത്തിൽ വിളിക്കാൻ.. " "വീട്ടിൽ എന്നെ കണ്ണൻ എന്നാ വിളിക്കുവാ.. ചേച്ചി അങ്ങനെ വിളിച്ചോളൂ.." കാർത്തിക് അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ ജാനകിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു.. "നല്ല പേര്.. അതാ വിളിക്കാനും രസം.. എന്നാ ഇനി അങ്ങനെ വിളിക്കാം..ഇവള് കണ്ണേട്ടാന്നും വിളിച്ചോട്ടെ.. അല്ലെ കണ്ണാ.."ജാനകി അതുപറഞ്ഞു ദേവയാനിയെ നോക്കി.. അവൾ തലയുയർത്തി കാർത്തിക്കിനെ നോക്കി.. എന്തു ഭാവമാണ് അവൾക്കെന്നു അവനു മനസിലായില്ല.. "എനിക്ക് സന്തോഷേ ഉള്ളു ചേച്ചി.. അങ്ങനെവിളിക്കാൻ ഇഷ്ടമുണ്ടേൽ വിളിച്ചോട്ടെ ചേച്ചി.." കാർത്തിക് അതുമ്പറഞ്ഞു ദേവയാനിയെ ഒന്നു നോക്കി.. അവൾ തിരിച്ചും.. " ഒരു ഭാവവുമില്ല...എന്തുപെണ്ണാ ഇതു.. " അവൻ മനസിൽ ചിന്തിച്ചു.. "എന്നാ വന്നോളൂ കണ്ണാ.. അത്താഴം കഴിക്കാം.." അതുംപറഞ്ഞു ജാനകി അകത്തെക്കുപോയി.. രാവിലെ കഴിച്ചതെ ഉള്ളു.. ചെറിയ വിശപ്പു തോന്നിതുടങ്ങിയിരുന്ന കാർത്തിക് പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ അകത്തേക്ക് നടന്നു.. പുറകെ ദേവയാനിയും.. ഇലയിലാണ് ചോറു.. നല്ല രുചികരമായ കറികളും.. 'അമ്മ ഉണ്ടാക്കുന്നപോലെ.. കാർത്തിക് നല്ലപോലെ തന്നെ കഴിച്ചു.. അവൻ കഴിക്കുന്നതും നോക്കിനിക്കുവാണ് ജാനാകിയും ദേവയാനിയും.. "നിങ്ങൾ കഴിക്കുന്നില്ലേ.." "ഞങ്ങൾ പിന്നെ ഒരുമിച്ചു കഴിക്കും.. അതാ ശീലം.. കണ്ണന്റെ വീട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട്.." "അച്ഛൻ.. 'അമ്മ.. ഒരു കുഞ്ഞനിയത്തി.. അവൾ പത്തിലാ പഠിക്കുന്നെ.. കുറുമ്പിയാണേലും എന്നെ വല്യ കാര്യാ.."

"ഇവിടെ അടുത്തു സ്‌കൂളിൽ എട്ടാംതരം വരെയേ ഉള്ളു.. ദേവു അവിടെയാണ് പോയത്.. പഠിക്കാൻ മിടുക്കിയാണേലും ഇനിയും പടിക്കണേല് കുറെ ദൂരം പോണം.. അതുകൊണ്ടു പോയില്ല.." അതും പറഞ്ഞു ജാനകി കാർത്തിക് കഴിച്ച ഇല കുനിഞ്ഞെടുത്തു.. അപ്പോൾ അറിയാതെതന്നെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആ മേനിയിൽ പതിഞ്ഞുപോയി.. കറുത്ത ബ്ലൗസിൽ നിറഞ്ഞുനിക്കുന്ന ആ പാൽകുടങ്ങൾ.. അതിന്റെ വെട്ടു ചെറുതായി കാണാം.. ഒരു കറുത്ത മറുക് ആ വെളുത്ത മേനിയിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വികാരം ഉണർത്താൻ പൊന്നവയായിരുന്നു.. കാർത്തിക് പെട്ടെന്നുതന്നെ തന്റെ കണ്ണുകൾ അതിൽനിന്നും പറിച്ചു.. ദേവു അടുത്തുതന്നെ നിപ്പോണ്ടു.. ഇപ്പോതന്നെ അകൾച്ചയാ.. ഇനിയത് കൂട്ടുണ്ടാ.. അവൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു കൈകൾ കഴുകിവന്നു.. "എന്നാൽ കണ്ണൻ കിടന്നോളൂ.. ഞങ്ങൾ കഴിച്ചിട്ട് മുത്തച്ഛന് അത്താഴവും കൊടുത്തിട്ട് കിടക്കും.." ജാനാകിയാണ് അതു