Chapter Title : താര കാർത്തിക് [The Gd]

അങ്കിൾ : മോനെ കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞില്ലേ ഇനി ഇപ്പോ ബാക്കി ഉള്ള കാര്യങ്ങൾ നോക്കണം. നീ ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ എങ്ങനാ ശെരിയാവുന്നെ നീ വെല്യകുട്ടിയല്ലേ എല്ലാം മനസിലാക്കാൻ നോക്.

എന്നിക് ദേഹം മൊത്തം ഒരു തരം തളർച്ച പറ്റിയപോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു അപ്പോളും. കണ്ണിൽ കൂടെ ഒക്കെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകികൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. പൊട്ടി പൊട്ടി കരയണം എന്നുണ്ടെങ്കിലും എന്നിക് പറ്റുന്നില്ല. എന്റെ നെഞ്ച് പൊട്ടി പോണ അവസ്ഥയാണ്. പെട്ടെന്നാണ് എന്നിക് ഏട്ടത്തിടെ കാര്യം ഓർമ്മവന്നെ അവിടെ എന്നെ കൊണ്ട് നിറുത്തിയപ്പോ ഏട്ടത്തിയെ മാത്രം ഞാൻ കണ്ടതായി ഓർക്കുന്നില്ല. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പിന്നേം ഹാൾ ലേക്ക് ഓടി. എല്ലാവരും എന്നെ ശ്രെദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്.

ഇല്ല…അവിടെ ഏട്ടത്തിയില്ല….

ഞാൻ : ഏട്ടത്തി…. ഏട്ടത്തി യോ?? ഇട്ടതിയെവിടെ??

ഞാൻ അങ്കിൾ ന്റെ അടുത്ത് തേങ്ങി തേങ്ങി ചോദിച്ചു..

അങ്കിൾ : ഏട്ടത്തിക്ക് കൊഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല…ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണ്.

എന്നിക് പക്ഷെ അതൊന്നും വിശ്വാസം ഇല്ലായിരുന്നു.

ഞാൻ : എന്നിക് ഏട്ടത്തിയെ കാണണം എന്നെ കൊണ്ടുപോ…

അങ്കിൾ : മോനെ ഏട്ടത്തിയെ ഇപ്പോ കാണാൻ പറ്റിയ അവസ്ഥയിൽ അല്ല…നിന്നെ കൊണ്ടുപോവാൻ തൽകാലം നീ ക്ഷെമിക്.

ഞാൻ : എന്നിക് ഇപ്പോ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ കാണണം ഇല്ലേൽ ഞാൻ തന്നെ പോയികണ്ടോളാം എന്റെ ഏട്ടത്തിയെ കാണാൻ എന്തിനാ എന്നിക് നിങ്ങളുടെ ഒക്കെ അനുവാദം.

അവിടെകിടന്നു കരഞ്ഞുവിളിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇതൊക്കെ പറയുന്നത്. എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് നോക്കിനിൽക്കാൻ അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും അവർക്ക് ചെയ്യാൻ ഇല്ലെല്ലോ.

വേറെ വഴിയൊന്നും കാണാത്തതുകൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു എന്നെ ഏട്ടത്തിയെ അഡ്മിറ്റ്‌ ആക്കിയേകുന്ന ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട്പോയി. അപ്പഴും ICU ലാണ് കിടത്തിയേക്കുന്നെ. എന്നിക് ഉള്ളിൽ കേറികാണണം എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ കരഞ്ഞു.

അങ്കിൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു സിസ്റ്റർ നോട് ചോദിച്ചപ്പോ ഇപ്പോ കാണാൻ പറ്റില്ല ക്രിട്ടിക്കൽ സ്റ്റേജ് ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നിക് പിന്നെയും എന്റെ സമനില തെറ്റുന്നത് പോലെ തോന്നി. അങ്കിൾ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.

അങ്കിൾ : മോനെ മോന്റെ അച്ഛനും അമ്മക്കുമൊക്കെ മോക്ഷം