Chapter Title : താഴ് വാരത്തിലെ പനിനീർപൂവ് 9 [AKH]

തവണ പറഞ്ഞു നമ്മൾ ഒറ്റക്ക് ഉള്ളപ്പോൾ എന്നെ പേര് വിളിച്ചാൽ മതി എന്നു, പിന്നെ കീർത്തിയെ ഞാൻ ഒരു സുഹൃത്ത് ആയാണ് കണ്ടിരിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ട് കീർത്തിക്കു എന്നോട് എന്തും തുറന്നു ചോദിക്കാം, "

ഞാൻ അവളോട്‌ പറഞ്ഞു.

"ഓക്കേ സാർ "

"ദേ പിനേം സാർ വിളി "

ഞാൻ അവളുടെ വിളി കേട്ട് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു,

"ഓഹ് സോറി അജി, "

അവൾ മണിമുത്തുപൊഴിയും പോലുള്ള ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

"എന്നേക്കാൾ മൂത്തത് അല്ലെ അജി ഞാൻ അപ്പൊ ചേട്ടനു വിളിക്കട്ടെ "

അവൾ ചോദിച്ചു,

"അതു വേണ്ട, നീ എന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണു അപ്പൊ നിനക്ക് എന്നെ പേരോ അല്ലെങ്കിൽ എടാ നോ പോടാനോ എന്നൊക്കെ എന്തു വേണമെങ്കിലും വിളിക്കാം "

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"എന്നാലും ഞാൻ പേര് വിളിക്കുമ്പോൾ എന്തോ പോലെ "

"നീ ധൈര്യം ആയി വിളിച്ചോ, സ്റ്റെല്ല എന്നേക്കാൾ ഇളയത് ആയിരുന്നു അവൾ എന്നെ പേരാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്, എനിക്ക് ഇപ്പൊ ഇഷ്ടം എന്നെ പേര് വിളിക്കുന്നത് ആണു "

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"അങ്ങനെ എങ്കിൽ അജിയുടെ ഇഷ്ടം "

അവൾ പറഞ്ഞു,

,"ഉം, ഇനി പറ എന്താ കാര്യം എന്നു "

ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"അതു അജി എന്തിനാ മെസ്സിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ കരഞ്ഞത്? "

അവൾ ചോദിച്ചു,

"ഞാനോ, ?"

"അതെ, കണ്ണിൽ കരട് പോയത് ഒന്നും അല്ല അജി കരഞ്ഞത് ആണെന്ന് മനസിലായി,മുഖം കഴുകാൻ പോയപ്പോൾ ആ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി വിഷമത്തോടെ നിൽക്കുന്നതും ഞാൻ കണ്ടാർന്നു "

അവൾ പറഞ്ഞു,

"ഉം, നീ പറഞ്ഞത് ശെരിയാ, ഞാൻ കരഞ്ഞു , നീ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഒരാളെ ഓർത്തു പോയി അതിന്റെ പ്രതിഫലനം ആണു നീ എന്റെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ടത് "

ഞാൻ പറഞ്ഞു,

"അതു ആരെയാ അജി, അജിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറയാൻ മാത്രം ഉള്ള ഓർമ്മകൾ അതു എന്നോടും കൂടി പറയുമോ ?"

അവൾ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.

"ഉം പറയാം, പക്ഷെ ഇപ്പോൾ അതിനു പറ്റിയ മൂഡിൽ അല്ല പിന്നെ പറയാൻ ആണെങ്കിൽ കുറെ ഉണ്ട്, ഒരു നാൾ ഞാൻ നിന്നോട് എല്ലാം പറയാം,അതുവരെ എന്റെ കൂട്ടുകാരി കാത്തിരിക്കില്ലേ, "

ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ഉം കാത്തിരിക്കാം എത്ര നാൾ വേണമെങ്കിലും "

അവൾ നിറപുഞ്ചരിയോടെ പറഞ്ഞു.

അതുകേട്ടപ്പോൾ