Chapter Title : താഴ് വാരത്തിലെ പനിനീർപൂവ് 9 [AKH]
എവിടെ ആയിരുന്നെടാ ഇത്രയും കാലം, ഞങ്ങളെ ഒക്കെ വിട്ടു മാറി നില്കാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ സാധിച്ചു ഡാ "
അവൻ പറഞ്ഞു.
"അതു.. അതു.. "
എനിക്ക് എന്താ പറയേണ്ടത് എന്നു അറിയാത്ത അവസ്ഥ.
"ആ , എന്തായാലും നീ അകത്തേക്ക് വാ "
എന്നു പറഞ്ഞു എന്നെ അവൻ അകത്തേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടോയി . ഹാളിൽ പ്രവേശിച്ചതും.
"സ്വപ്നാ ദേ ഇതാരാ വന്നിരിക്കുന്നത് എന്നു നോക്കിയേ "
അവൻ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
"അമൽ, ഇവളുടെ ചേട്ടൻ നീ ആയിരിക്കും എന്നു ഞാൻ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല "
ഞാൻ അവനോടു പറഞ്ഞു.
"ഓഹ്, അറിഞ്ഞിരുന്നു എങ്കിൽ നിനക്ക് ഇവിടെന്നും മുങ്ങാൻ ആയിരിക്കും"
അവൻ പറഞ്ഞു.
"ഹേയ് ഇല്ല, "
ഞാൻ പറഞ്ഞു.
"എത്ര നാൾ ആയി ഡാ നിന്നെ കണ്ടിട്ട് , നീ ഞങ്ങളെ ഒക്കെ ഇങ്ങനെ വിഷമിപ്പിച്ചു എന്തിനാ നാടു വിട്ടത്, നിന്റെ അമ്മ പാവം അതു നിനക്ക് വേണ്ടി കരയാത്ത ദിവസങ്ങൾ ഇല്ല. ഞങ്ങളെ ഒക്കെ ഇങ്ങനെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ മാത്രം ഞങ്ങൾ എന്തു തെറ്റാ നിന്നോട് ചെയ്തത് "
അതു പറയുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണ് നിറയുണ്ടായിരുന്നു,
"എടാ അതു അന്നത്തെ ആ സിറ്റുവേഷനിൽ അങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിച്ചു പോയി "
ഞാൻ പറഞ്ഞു.
"ഉം, ശരി അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു പോയില്ലേ, എന്നാലും ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടെന്നു നിനക്ക് അറിയാം ആയിരുന്നുല്ലേ എന്നിട്ടും നീ എന്നെ ഒന്ന് കാണാൻ ശ്രമിക്കുക പോലും ചെയ്തില്ലല്ലോ, "
അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
"ഞാൻ ഒന്നു രണ്ടു വട്ടം നിന്നെ കാണാൻ ആയി ആലോചിച്ചതാ പക്ഷെ എനിക്ക് പറ്റിയില്ല എന്റെ മനസ്സ് അതിനു അനുവദിച്ചില്ല എന്നു വേണം പറയാൻ, എല്ലാത്തിനും സോറി ഡാ "
ഞാൻ പറഞ്ഞു.
"ഉം ശരി, "
"അമലേട്ടാ എന്താ "
എന്നു ചോദിച്ചു കൊണ്ട് സ്വപ്ന ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, അവളുടെ കൈയിൽ ഒരു കുഞ്ഞും ഉണ്ടായിരുന്നു.
"അജി... "
എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ സ്വപ്ന യുടെ ചുണ്ടുകൾ മന്ത്രിച്ചു, അവൾ ഒരു അത്ഭുതത്തോടെ എന്നെ
💬 Comments
View all comments