Chapter Title : താഴ്‌വാരം 3 [Rog]

ഐ.സി.യുവിലേക്കു മാറ്റി."

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

ഒന്നും മിണ്ടാനായില്ല.

ഒരു വശത്തു മുത്തശ്ശി, മറുവശത്തു അച്ഛൻ.

രണ്ടും വേണ്ടപ്പെട്ടവർ, വിട്ടുപിരിയാനാകാത്തവർ.

നെഞ്ചു കീറി മുറിക്കുന്ന വേദന, ശ്വാസം എടുക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല, കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ട്, തലയ്ക്ക് എന്തോ ഭ്രാന്തു പിടിക്കുന്ന പോലെ.

എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ താഴേക്കു വീണു.

എന്നെ കണ്ടു എല്ലാവരും എന്താ പറ്റിയേ എന്നു ചോദിക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ എനിക്കൊന്നും മിണ്ടാനായില്ല.

ഞാൻ പതിയെ കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് നടന്നു.

ചെവിക്കകത്ത് എന്തോ മൂളക്കം പോലെ, പുറകിൽ അവർ നിന്ന് എന്തൊക്കെയോ എന്നോടു പറയുന്നുണ്ട്, അതൊക്കെ എനിക്കു മങ്ങിയാണു കേൾക്കുന്നത്.

ചെവിയുടെ മൂളക്കം കൂടി കൂടി വരുന്നു, കണ്ണുകൾ മങ്ങി തുടങ്ങി, വെക്കുന്ന ചുവടുകൾ ഇടറി, തലയുടെ ഭാരം കുറയുന്നതു പോലെ, കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ടു കേറുന്നു.

മുന്നിൽ ആരോ നിൽക്കുന്നു, രൂപം വ്യക്തമല്ല, ഞാൻ ആ രൂപത്തിനടുത്തേക്കു നടന്നു.

മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആളെ മീരച്ചേച്ചിയെപ്പോലെ തോന്നി.

"മീരേച്ചി................."

ഞാൻ പതുങ്ങിയ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു ആ രൂപത്തിനടുത്തേക്കു നടന്നു.

ശരീരത്തിനു ഭാരം കൂടി, കാലുകൾ കുഴഞ്ഞു, കണ്ണിൽ മൊത്തത്തിൽ ഇരുട്ടു കേറി ഒന്നും കാണുന്നില്ല.

ഞാൻ ബോധരഹിതനായി താഴേക്കു വീണു.

"അജു....................."

മധുരമുള്ള ആ വിളി, അതു മീരച്ചേച്ചിയുടെ ശബ്ദമായിരുന്നു.

മുഖത്തെന്തോ നനവ് പടർന്നു

ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

നോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അഞ്ജലിച്ചേച്ചിയുടെ മാറിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു.

ചേച്ചി എന്റെ ഞെട്ടിയിൽ ചുംബിച്ചു.

ചേച്ചിയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും വെള്ളം പൊടിഞ്ഞു.

"പോട്ടെ സാരമില്ല."

ചേച്ചി പറഞ്ഞു.

എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല, ഞാനെത ഇവിടെ? ചേച്ചി എന്തിനാ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു മാറോടു