Chapter Title : താഴ്‌വാരം 3 [Rog]

പറഞ്ഞേ."

എനിക്കതു ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

കള്ളം, പച്ചക്കള്ളം.

അവളെന്നെ വെറുക്കുന്നു, എന്റെ മുഖം കാണുന്നതു പോലും അവൾക്കിഷ്ടമല്ല.

എന്നെ കാണാതെ ഇരിക്കാൻ പോയതാ.

എന്റെ മനസ്സിൽ ഓരോരോ കാരണങ്ങൾ ഉരുണ്ടു കയറി വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

ആകെ ഒരു വല്ലായ്മ.

ഞാൻ അവളുടെ മുമ്പിൽ നിന്നും നടന്നു നീങ്ങി.

പോകുന്ന വഴി മീരച്ചേച്ചിയുടെ മുറിയിൽ കയറി , അവളെ വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുല്ല, ചിലപ്പോൾ എന്നോടു കള്ളം പറഞ്ഞതാണെങ്കിലോ?

നോക്കുമ്പോൾ വൃത്തിയായി വിരിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന കിടക്ക, സൈഡിൽ ബാഗുകൾ ഒന്നും കാണാനില്ല. ആ കട്ടിലിലായി മീരച്ചേച്ചിയുടെ അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന ഉടുപ്പു മാത്രം. സൈഡിലെ കസേരയിൽ നനഞ്ഞ ഒരു തോർത്തും വിരിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നതു കണ്ടു.

മനസ്സിലായി, അവൾ പറഞ്ഞതു കള്ളമല്ല, അവൾ പോയിരിക്കുന്നു.

അവസാനമായി ഉടുത്തിട്ടു അഴിച്ചിരിക്കുന്ന വസ്ത്രം.

എനിക്കെന്തോ നെഞ്ചത്തു കത്തി കുത്തി ഇറക്കുന്ന വേദന, ആകെ തളർന്നു പോകുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ ആ ബെഡ്ഡിലേക്കിരുന്നു, അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്തു മണത്തു.

മീരച്ചേച്ചിയുടെ ഗന്ധം, ആദ്യമായി വന്ന ദിവസം മീരച്ചേച്ചി കുളിച്ചിറങ്ങിയപ്പോൾ കിട്ടിയ അതേ റോസാപ്പൂവിന്റെ മണം.

ഞാൻ ആ വസ്ത്രം നെഞ്ചോടു ചേർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട് പൊട്ടിക്കരയാൻ ആരംഭിച്ചു.

ഞാൻ മനസ്സിൽ പലവട്ടം മാപ്പു പറഞ്ഞു.

"സോറി ചേച്ചി, എന്നോടു ക്ഷമിക്കൂ, പറ്റി പോയി."

മനസ്സിൽ പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം, നേരിട്ടു വേണ്ടായിരുന്നോ പറയാൻ.

ഞാൻ കരച്ചിൽ നിർത്തി.

നേരെ എഴുന്നേറ്റ് മുകളിലെ കോണിലെ മുറിയിലേക്കു പോയി, അവിടെ അമ്മാവന്മാർ കൊണ്ടുവന്നു വെച്ച കുപ്പികളിൽ ഒരെണ്ണം എടുത്ത് അണ്ണാക്കിലേക്കു കമഴ്ത്തി.

നെഞ്ചെരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു, വായിൽ എന്തോ ആളുന്ന പോലെ, മൂക്കിൽ നിന്നും തീ പോകുന്ന പോലെ, തൊണ്ടയാകെ കയ്പ്പു